kuala

چگونه کوالا ها در مقابل مواد سمی، زنده می‌مانند

موجودات تنبل خاکستری تیره و با صورت های بامزه و قشنگ، کوالا می باشد که یکی از megafauna نمادین استرالیا است. یک مقاله جدید که در مجله Nature Genetics منتشر شده است، توالی سازی ژنوم مخلوق را نشان می دهد. با توجه کردن به ژن های کوالا، پژوهشگران بینش خود را به چگونگی زنده ماندن کوالا در رژیم غذایی سمی eucalyptus، معطوف می کنند و این ژن ها به دانشمندان کمک می کند تا بفهمند چگونه کوالاها در این رژیم زنده می مانند. یافته های این مقاله شواهدی را ارائه می دهد که چرا داشتن یک ژنوم کامل برای حیوانات در معرض خطر می تواند به تصمیم گیری های مربوط به حفاظت کمک کند.

Rebecca Johnson، بنیانگذار مرکز ژنتیک حیات وحش استرالیا و نویسنده مقاله جدید، می گوید اولویت بررسی ژنوم کوالا به چند دلیل اهمیت دارد:

این موجود یکی از شناخته شده ترین حیوانات استرالیا است، زندگی روزمره آن ها تا حدودی درک شده است و این موجودات در معرض تهدیدهایی قرار دارند که هنوز به طور کامل شناخته و کنترل نشده اند.

Rachel O’Neill، دانشمند زیست شناسی دانشگاه Connecticut و نویسنده مقاله، در ایمیلی به Popular Science گفت:

کوالا یک پستاندار کیسه دار می باشد. از آن جا که این موجودات بسیار شناخته شده هستند، این موجودات یک گونه عالی برای استفاده از آموزش مردم در مورد چیزهایی در مورد چیزهایی مانند حفاظت از ژنوم می باشد. تلاش توالی ژنومی نیز دارای پیامدهای حفاظت مستقیم است. دو مورد تهدید اصلی کوالا شامل جمعیت و بیماری توزیع شده می تواند در درک عمیق تر ژن هایشان کمک کند.

Johnson says می گوید برآورد جمعیت فعلی کوالا ۱۰۰ هزار تا ۶۰۰ هزار متغیر است. در طول دامنه این جمعیت، کوالاها با اندازه و رنگ متفاوت در یک زمان به سه گونه متفاوت تقسیم می شوند. اما با وجود این تفاوت های فنوتیپی، او می گوید تجزیه و تحلیل ژن های کوالا از سراسر محدوده آن ها نشان می دهد که آن ها همگی از یک گونه هستند.

به دلیل توزیع گسترده آن ها، Johnson می گوید:

این موجودات از نظر حفاظت دارای پیچیدگی خاصی هستند. کوالای یافت شده در جنوب استرالیا دارای میزان بالای همبستگی دارند، اما جمعیت بالایی دارند. این وضعیت زندگی با کوالاهایی که در شمال استرالیا زندگی می کنند متفاوت است. این کوالاها در شمال استرالیا دائماََ زیستگاه خود را از دست می دهند یا مسیری که با آن جمعیت خود را تشکیل می دهند از دست می دهند. اما تمام این رفتارها و اتفاقات در کوالاها کاملاََ ژنتیکی می باشد.

او می گوید، ژنوم این موجودات را می توان از طریق لنز ژنومیک مشاهده کرد. به عنوان مثال، اگر تنوع ژنتیکی در جنوب استرالیا به اندازه کافی کم و غیر قابل حل باشد. Johnson می گوید ممکن است بتوان تنوع ژنتیکی را با استفاده از کوالاهای شمال استرالیا معرفی کرد. پلنگ فلوریدا و تاسمانی شیطانی هر دو از این نوع مداخلات بهره مند شدند.

اما اهداف این تیم فراتر از تحلیل ژنتیکی نسبتاََ ساده برای ارزیابی تنوع ژنتیکی در میان جمعیت کوالا بود. Johnson گفت:

از آن جا که کوالاها یک چنین حیوان خاصی هستند و ساز و کار ویژه ای دارند، ما تصور می کردیم که برخی از دیدگاه های جالب بتوانند زندگی کوالاها را توصیف کنند.

این چهارپایان خاکستری تیره، علیرغم نام مشترک آن ها، هیچ وجه اشتراکی با خرس ها ندارند و در میان کیسه داران منحصر به فرد هستند. نزدیک ترین نسل مدرن آن ها ومبات ها(جانوران کیسه داری شبیه خرس) هستند، اما کوالاها و ومبات ها میلیون ها سال پیش از طریق ژنتیکی از یکدیگر جدا شده اند. در آن زمان کوالاها در درختان دراز می کشیدند و یاد می گرفتند که چه چیزی بخورند که تقریباََ هیچ موجودی دیگری نمی خورد مانند اکالیپتوس.

James Andrew Woody، یک ژنتیکدان و کسی که در این تحقیق شرکت نکرد، ایمیلی به Popular Science زد و گفت:

کوالا با ظرفیت ظاهری که دارد، طعم و بوی برگ ها را بر اساس تلخی و محتوای آب ارزیابی می کند. کوالاها احتمالاََ از این اختیارات خود برای یافتن غذا استفاده می کنند.

اگرچه اکالیپتوس و خانواده این گیاه برای اکثر حیوانات سمی هستند، کوالا به طور عمده از برگ های اکالیپتوس مصرف می کند. طبق گزارش زیست محیطی استرالیا، کوالا هر روز یک سر کوچک کاهو را می خورد. مجرای گوارشی کوالا حاوی میکروب های خاصی است که به فرآیند جذب کاهو کمک می کند اما این تحقیق نشان می دهد که کوالاها همچنین دارای ژن هایی برای تولید آنزیم های متابولیسم هستند که به هضم کمک می کنند. کوالاها همچنین مقدار زیادی از آب مورد نیاز خود را از برگ ها دریافت می کنند. پژوهشگران با نگاهی به ژنوم های کوالا مشخص کردند که چگونه جوندگان با استفاده از گیرنده های بو و طعم برگ مورد نیاز خود را تامین می کنند. تمام اطلاعات به پژوهشگران کمک می کند تا بدانند چگونه می توانند به کوالاها کمک کنند.

علاوه بر از دست دادن زیستگاه، موجودات خطرناک، سگ ها و تنگناهای احتمالی ژنتیکی، کوالاها با دو تهدید دیگری هم مواجه می شوند که احتمالاََ خطرناک ترین آن ها chlamydia می باشد که از گوسفندان اهلی و کوالا retrovirus آمده اند. درک این ژن ها ممکن است به پژوهشگران کمک کند تا روش موثری برای درمان بیماری فراهم کند.

بقای طولانی مدت این گونه به درک اثرات بیماری و مدیریت تنوع ژنتیکی و توانایی کوالا در ایجاد رطوبت و انتخاب مناسب درختان بستگی دارد.

Woody گفت:

نتایج این مقاله نشان می دهد که مانند بسیاری از مهره داران، کوالاها نیاز به جمعیت بسیار بزرگ برای حفظ تنوع ژنتیکی دارند و کوالاها باید از طریق راه هایی به زیستگاه ها متصل شوند تا ژن های طبیعی خودشان را در طبیعت به جریان بیاندازند.

چگونه کوالا ها در مقابل مواد سمی، زنده می‌مانند
نمره شما به این پست