Pancreas

حذف یک ژن ممکن است بتواند به طور کامل موجب پیش گیری از سرطان لوز المعده گردد

پژوهشگران از یک مدل موشی برای سرطان لوزالمعده استفاده نمودند. آن ها روی یک ژن مجزا دقیق شده اند که با حذف آن مانع از پیشرفت این سرطان می گردد.

سرطان لوز المعده نوعی از سرطان می باشد که تمایل به تشخیص دیرهنگام داشته و معمولا نسبت به درمان مقاومت نشان می دهد. با توجه به موسسه‌‌ی جهانی سرطان (NCI)، سرطان لوز المعده چهارمین علت مرگ و میر ناشی از سرطان در آمریکا است. برخی از ارزیابی ها پیش بینی می کنند که تا سال ۲۰۲۰ سرطان لوز المعده دومین علت مرگ و میر خواهد گشت. National Cancer Institute یا همان NCI تخمین می زند که در سال ۲۰۱۹، ۵۶۷۷۰ نوع جدید از سرطان لوز المعده کشف خواهد شد و تعداد ۴۵۷۵۰ مرگ و میر از آن ها حاصل خواهد گشت.

یکی از عوامل اصلی سرطان لوز المعده، به اصطلاح “آنکوژن KRAS” است اما پزوهش های جدید، ژن دیگری را نیز شناسایی کرده که فعالیت آن برای پیشرفت این سرطان بسیار حائز اهمیت است.

دکتر Diane Simone، رییس مرکز سرطان لوز المعده در دانشگاه نیویورک نویسنده‌ی متناظر این پژوهش جدید می باشد. دکتر Simone و همکارانش، مطالعه ای را روی نمونه های موشی و انسانی اغاز کزدند که نقش ژنی به نام ataxia-telangiectasia group D complementing یا به اختصار ATDC را در شکل گیری تومور لوز المعده متوجه شوند. محققان، یافته هایشان را در زورنال Genes & Development به چاپ خواهند رساند.


بیشتر بخوانید:یک رویکرد جدید برای تشخیص سرطان


چه گونه سلول‌های طبیعی بدن به سرطان تبدیل می شوند؟

پژوهش های جدید از زمانی آغاز شد که نظریه ای(مورد بحث قرار گرفت). این نظریه از این قرار بود که: تومورها در نتیجه‌ی بازگشت سلول های بالغ به سلول های ابتدایی بوده که این مراحل ابتدایی مشابه سلول های جنینی پیش رونده‌ با رشد زیاد می باشد. سلول های بالغ به این مرحله باز می‌گردند که جراحات و عفونت ها را دفع کنند و سلول های جدیدی را به بدن عرضه نمایند که این سلول ها می توانند جایگزین سلول های از بین رفته باشند. در بدن سالم این فرآیند سریعا آغاز می گردد و پس از اتمام رفع کردن جراحات پایان می یابد.

با این حال، در ترکیب با عیوب ژنتیکی دیگر، این نظریه بیان می دارد که آن چه بدن ما تحت عنوان فرآیند التیام بخش می پندارد، متوقف نمی گردد اما به جای آن (التیام بخشی)، این فرآیند منحرف شده و باعث ایجاد سرطان می شود.

در مطالعات اخیر، دکتر Simone و تیمش روی نوعی از سرطان لوز المعده متمرکز شده اند که سلول های acinar نام دارد. این سلول ها آنزیم های هضم کننده ترشح می کنند که می توانند موجب آسیب رسانی به بافت های روده‌ی کوچک نیز گردند. برای جبران این آسیب، سلول های آکینار می توانند به سرعت به سلول های بنیادی شکل بازگردند که از ویزگی هایشان سرعت رشد بسیار بالا است.

پژوهشگران بیان می دارند هنگامی که سلول های آکینار دچار جهش ژنتیکی شوند، می توانند به سلول های سرطانی تبدیل گردند.

به ظور خاص در موقعیت های استرس زا و پر تنش، سلول های آکینار به سلول هایی به نام ADM مبدل می شوند که این سلول ها میانجی هایی هستند که در نهایت باعث تبدیل سلول ها به سلول های ابتدایی و با رشد زیاد می شوند. این سلول ها می توانند به مرحله‌ی دوم به نام “نو بافت های درون اپی‌تلیالی لوزالمعده ای” یا PanIN مبدل شوند که سرعت تکثیرشان بیش از مقدار طبیعی است.


بیشتر بخوانید:ابزار جدیدی که سرطان را در یک قطره خون تشخیص می‌دهد


یکی از عمیق ترین بازدارنده‌های تومور

هم اکنون، دکتر Simone و تیمش در ابتدا از موش استفاده نمودند تا مدل (سرطان) لوزالمعده را ایجاد کنند. شرایطی ملتهب که می تواند موجب تبدیل سلول های آکینار به سلول های پر رشد کانالی شکل گردد. سلول های بالغ کانالی، تعدادی تشابهات با سلول های کانالی ابتدایی جنینی را به اشتذاک می گذارند که امکان دارد توانایی تولید سلول های درون ریز در بزرگسالان را حفظ کند.

دکتر Simone و همکارانش یافتند که بیان ژن ATDC چند روز پس از این که لوز المعده موجب تخریب بافتی شده، افزایش می یابد و تا مرحله ای پیش می رود که سلول های آکینار به سلول های کانالی تبدیل شود. علاوه بر این، هنگام حضور زن ATDC در ترکیب با آنکوژن KRAS، تمام موش های مورد آزمایش ظهور سرطان را آشکار ساختند. هنگامی که محققین ژن ATDC را خارج کردند، هیچ یک از موش های مستعد سرطانی نشدند و فراتر از آن، سلول های اکینار حتی به مرحله‌ی ADM و PanIN نیز پیش نرفتند.

دکتر Simone نظر خود را درباره‌ی این یافته های شگفت انگیز این گونه بیان کرد: “ما می پنداشتیم که حذف ژن ATDC ممکن است روند پیشرفت سرطان را کند کند نه این که کاملا از آن جلوگیری به عمل آورد.

او همچنین می گوید:

ما دریافتیم که حذف ژن ATDC در سلول های لوزالمعده منجر به (شناخت) یکی از مهم ترین مهارکننده‌های شکل گیری تومور شده است. (این نتیجه را) در مدل موشی طراحی شده، برای تولید سلول های توموری پانکراس […] مشاهده نمودند که به وضوح از بیماری انسانی تقلید کرده اند.

آزمایش های بیشتری که محققین انجام داده اند، جزییات بیشتری از واکنش مکانیسم های زنجیره ای را نشان می دهد که بیان می دارد چه گونه ATDC نهایتا به سرطان منجر می شود. به عبارت دیگر، پژوهشگران همچنین یک پروتئین سیگنال دهنده و یک زن دیگر را شناسایی نمودند که هر دو در فرآیند تشکیل تومور دخیل اند و می توانند اهداف بالقوه ای را برای روش های جدید درمانی و پیش گیری به منظور مقابله با سرطان پانکراس در پیش گیرند.


بیشتر بخوانید:آزمایشی که در کمتر از ده دقیقه وجود سرطان را تشخیص می‌دهد!