loneliness

شناسایی ژن های مرتبط با تمایل به تنهایی و نگرش اجتماعی

سه تن از پژوهشگران دانشگاه داروهای بالینی کمبریج، ژن هایی را کشف کردند که به نظر می رسید نقشی در تمایل اشخاص به تنهایی و همچنین در درجات مختلف، در چگونگی روابط اجتماعی آنها بر عهده دارند.

در مقاله ی منتشر شده از آنها در مجله Nature Communications، فلیکس دی، کن اونگ و جان پری، مقایسات انجام شده بر روی خصوصیات ژنتیکی افرادی که اطلاعات سلامتی آنها در یک پایگاه اطلاعاتی به نام U.K.BioBank ثبت شده است را توضیح دادند.

پژوهشگران به مدت طولانی بر این امر گمان داشتند که ژن ها نقش به سزایی در این که چگونه افراد تنها در یک شرایط خاص احساسی که به نظر می رسد علاقه به انزوا و کناره گیری می باشد، پیدا می کنند؛ در حالی که سایر افراد چنین موضوعی را به عنوان یک شکنجه یا عذاب به حساب می آورند.
به همین ترتیب، اعتقاد بر این است که احتمالا ژنها در چگونگی روابط اجتماعی افراد نقشی را بر عهده دارند.
در این تلاش جدید، پژوهشگران چنین فرضیاتی را با انجام تحقیقاتی در پایگاه U.K.BioBank_مکانی که در آن اطلاعات مربوط به بیمار ذخیره می شود_ قرار دادند.

از آن جایی که اطلاعات موجود در این پایگاه شامل اطلاعات ناشی از خلاصه تحقیقات انجام شده در مورد حس تنهایی و اجتماعی بودن و همچنین اطلاعات ژنتیکی می باشد، پژوهشگران توانستند این اطلاعات را بر اساس موقعیت های ڗنتیکی طبقه بندی کنند.

آنها توانستند نوسانات و تغییرات موجود در ۱۵ موقعیت ژنتیکی که با تنهایی در ارتباط اند را از یکدیگر متمایز کنند.
پژوهشگران دریافتند که بین مرض چاقی و حس تنهایی ارتباطاتی وجود دارد؛ هر چند که نتوانستند مشخص کنند که کدام یک بر دیگری تاثیر می گذارد.
آنها همچنین ارتباط بین ۱۳ موقعیت ژنتیکی و رفتارهای اجتماعی نظیر گرایش رفتن مداوم به میخانه و یا ملاقات دوستان را پیدا کردند.
۱۸ موقعیت دیگری که شناسایی شد با فعالیت ها و گرایش های مذهبی در ارتباط بود.

پژوهشگران خاطرنشان کردند که چند همپوشانی ژنتیکی را نیز شناسایی کرده اند؛ به طور مثال، افرادی که دارای گونه های ژنتیکی مرتبط با افسردگی می باشند، گاهی اوقات دارای یک گرایش ڗنتیکی در برابر چاقی می باشند.

آنها همچنین تاکید کردند که ژن ها به تنهایی مسئول چگونگی احساس تنهایی یک فرد و یا نحوه ی اجتماعی بودن او نیستند، در عوض اظهار داشتند که احتمالا ژن ها حداقل در بخش کوچکی از این موضوع نقشی ایفا می کنند.
پژوهشگران اذعان می کنند که نتایج به دست آمده ی آنها بر پایه ی اشخاصی می باشد که در مورد حس تنهایی و نحوه ی فعالیت های اجتماعی خود آگاه هستند؛ بت این معنا که محققان قبل از اینکه نتایجشان تصدیق شود، می بایست مطالعات بیشتری را در این زمینه انجام دهند.