asleep-and-awakening

تعامل بین خواب و بیداری

خواب، فرایندی است که همیشه تحت کنترل مستقیم و ارادی ما قرار ندارد.
ما اساسا تحت تنظیم دو فرآیند بیولوژیکی قرار داریم: “خواب هموستازی” که عموما به عنوان “خواب فشرده”شناخته می شود، “ریتم شبانه روزی” که غالبا به عنوان “ساعت بدن” شناخته می شود؛ این دو فرایند به طور هماهنگ در جهت بالا بردن و تقویت خواب عمیق در شب باهم همکاری می کنند.

هسته ی “Ventrolateral preoptic” به اختصار (VLPO) در مغز نقش مهمی در به خواب رفتن و ماندن در عالم خواب ایفا می کند؛ درحالیکه قسمت خلفی هیپوتالاموس حاوی نورون هایی می باشد که نقش مهمی در حفظ بیداری شخص به عهده دارند؛ از جمله این نورون ها می توان به نورون های اورکسین در ناحیه ی جانبی هیپوتالاموس (LHA) و نورون های هیستامینرژی در هسته ی (TMN) اشاره کرد. با این حال، تا به امروز ارتباط بین این سلولها به عنوان یک معما باقی مانده بود.

Yuki saito، یکی از پژوهشگران دانشگاهی Tsukuba که مقاله اخیر وی در مجله ی Neuroscience منتشر شده است، اینگونه توضیح می دهد:

در این مطالعه هدف ما شناسایی بازیکنان مهمی است که در قوانین تحریک پذیری دخیل می باشند.

Takashi Maejima افزود:

برای رسیدن به این هدف، ما تمرکزمان را بر روی جمعیت نورون های هیپوتالاموسی، هیستدین دکربوکیلاز مثبت (HDC+) نورون های هیستامینرژی(HDC) در TMN و نورون های اورکسین در LHA، قرار داده ایم.

این گروه از پژوهشگران، از یک ویروس ناقل بیماری هاری استفاده کردند تا به واسطه ی ردیابی پسروی سیناپسین آن در مغز موش ها، نحوه ی معماری و عملکرد مسیرهای هیپوتالاموسی که جمعیت نورون هایی که در تنظیم ریتم خواب و بیداری دخیل هستند، به هم متصل می کند را تجزیه و تحلیل کنند.

آن ها دریافتند که نورون های مربوط به این تحریک پذیری توسط نورون های GABAerigc در ناحیه ی preoptic که شامل هسته VLPO نیز می شود، به شدت احاطه شده اند.

این گروه، علاوه بر شناسایی نورون های GABAerigc موجود در VLPO( نورون های GABAVLPO) دریافت که این این نورون ها تماس مستقیم سیناپسی با نورون های تحریک پذیر هیپوتالاموسی ایجاد می کنند. این دو گروه از نورون ها علاوه بر اینکه به شدت توسط هورمون های نورآدرنالین و سروتونین مهار می شوند؛ یکدیگر را نیز پوشش می دهند همچنین این دو، ویژگی های الکتروفیزیولوژیکی نورون های دخیل در خواب عمیق را در VLPO نشان می دهند.

Takeshi sarkurai گفت:

با توجه به همه این موارد، یافته های ما شواهد مستقیمی از اتصالات مونوسیناپتیک مابین نورون های GABAVLPO و نورون های تحریک پذیر هیپوتالاموس و شناسایی اثرات مونوآمین ها بر مسیرهای نورونی، ارائه می دهد.

همچنین افزود:

 این یافته های به دست آمده، اطلاعات مهمی برای ما به شمار می آیند زیرا با استفاده از آن ها می توانیم درک عمیق تری از مکانیسم های کنترل خواب و بیداری داشته باشیم، که این امر ممکن است منجر به ایجاد توصیه های موثقی برای داشتن یک آرام شود.

تعامل بین خواب و بیداری
نمره شما به این پست