Alzheimer disease

مرگ سلول هاي عصبي، روشي نوين براي درمان آلزايمر!

گاهي اوقات كاهش نورون ها و سلول هاي عصبي مغز چندان بد نمي باشد

Unfit neurons
نورون هاي قرمز رنگ، نورون هاي نامناسبي اند كه براي عملكرد بهتر مغز كشته مي شوند و در ناحيه آبي رنگ قابل مشاهده مي باشند؛ دينا كوئلو (CCU)

افكار رايجي كه درباره ي بيماري آلزايمر وجود دارد، اين است كه مرگ مغزي سلول هاي عصبي و نورون ها در مغز، باعث ويراني و نابود شدن شناخت فرد مبتلا به آلزايمر نسبت به محيط اطراف و اطرافيان خود مي شود، اما پژوهش هايي كه به تازگي انجام شدند اين مورد را نشان مي دهند كه نه تنها مرگ سلول هاي عصبي مغز عامل بيماري آلزايمر نيستند بلكه يك واكنش محافظ در برابر اين بيماري محسوب مي شوند، كه اين مورد مي تواند منجر به بازنگري و مطالعه و پژوهش دوباره درباره ي روش هاي درمان بيماري آلزايمر شود؛ براي اولين بار پژوهشگران در يك مركز تحقيقاتي پيشرفته و ناشناخته در ليسبون و پرتغال نشان دادند كه مرگ مغزي سلول هاي عصبي در بيماري آلزايمر (AD) اصلا بد نبوده و برعكس مي تواند نتيجه اي مفيد را دربر داشته باشد، كه در آن يك مكانيزم كنترل كيفيتي سلول ها براي حمايت و محافظت از مغز، از انباشته شدن نورون هايي كه عملكرد هاي مناسبي نداشته و مشكل ايجاد مي كنند، جلوگيري به عمل مي آورد؛ نتايج حاصل از پژوهش آن ها، كه با استفاده از مگس هاي ميوه كه به لحاظ ژنتيكي اصلاح شده و در آن ها علائم بيماري آلزايمر تقليد شده بودند، به دست آمده و در مجله cell reports منتشر شدند.


بيشتر بخوانيد :توانایی نورون ها در رمزگذاری کردن همزمان بیش از یک سیگنال


مكانيزم كنترل سلولي در اين پژوهش، رقابت سلولي نام گرفت كه اين امر منجر به انتخاب مناسب ترين سلول هاي يك بافت مي شد، كه در اين حالت يك مقايسه براي سازگاري سلول ها و سلول هاي اطراف آن ها با سلول هاي مكانيكي كمكي صورت مي گرفت و اين امر خودكشي آن ها را كمتر مي كرد؛ اخيرا نيز اين امر مشخص شده است كه رقابت سلولي يك مكانيزم نرمال و قدرتمند ضد پيري در سيستم عمومي بدن و به ويژه در مغز محسوب مي شود؛ ادواردو مورنو پژوهشگر اصلي آزمايشگاه سازگاري سلولي در آن مركز تحقيقاتي پيشرفته و ناشناخته اين چنين مي گويد كه در سال ۲۰۱۵ ما كشف كرديم كه پاكسازي سلول هاي عصبي نامناسب از يك بافت بسيار حائز اهميت بوده و مكانيزم ضد پيري را براي حفظ عملكرد اندام ها انجام مي دهد؛ تيم وي معتقد است كه اگر اين سازگاري سلول ها در حالت پيري نرمال انجام گيرد، مي تواند باعث سرعت بخشيدن به روند پيري شده و همچنين احتمال مبتلا شدن به بيماري هاي عصبي مانند بيماري آلزايمر، بيماري پاركينسون و همچنين بيماري هانتينگتون را افزايش دهد، البته اين فرضيه هنوز مورد آزمايش قرار نگرفته است؛ وي در همكاري با آزمايشگاه بازسازي و اصلاح سلول هاي بنيادي كريستا راينر در مركز تحقيقاتي پيشرفته با آزمايش علائم AD در مدل هاي مگس هاي ميوه ي اين بيماري شروع به كار كردند؛ آن ها با انجام اعمالي باعث شدند تا مگس هاي ميوه اي كه به صورت ژنتيكي دستكاري شدند، در مغز انسان بيان شوند و در نتيجه ي اين كار پروتئين بتا آميلوئيدي در مغز بيماران مبتلا به آلزايمر تشكيل شد كه شكل گيري اين پروتئين در مغز بيماران يك گام بسيار مهم در توسعه AD به شمار مي رفت؛ آن عضوي كه شامل ژن مگس مي شد، نشانگر علائمي مشابه علائم بيماران مبتلا به AD بود، آن ها نشان دادند كه مشكلاتي از جمله، از دست دادن حافظه بلند مدت، تسريع پيري مغز و مشكلات مربوط به هماهنگي حركتي با افزايش سن بدتر مي شوند؛ اولين چيزي كه پژوهشگران مي خواستند مشاهده كنند اين بود كه آيا مرگ سلول هاي عصبي در فرآيند رقابت جهت سازگاري سلول ها به طور فعال موثر بوده يا خير، طبق گفته مورنو به عبارتي ديگر نورون ها به تنهايي نمي ميرند بلكه به وسيله ي سلول هاي مكانيكي اطراف خود كشته مي شوند؛ دينا كوئلو نويسنده اول اين پژوهش، در رابطه با اين موضوع اين چنين گفت كه هنگامي كه ما شروع به انجام اين پژوهش كرديم، ديدگاه رايج افراد اين بود كه مرگ سلول هاي مغزي هميشه بايد مضر باشد و براي ما تعجب آور است كه با توجه به نتايج پژوهش، مرگ سلول هاي عصبي خود يك عامل مقابله با بيماري هاي ديگري چون آلزايمر مي باشد، وقتي كه او مرگ سلول هاي عصبي را در مگس ها متوقف كرد، مشكلات حافظه و مشكلات هماهنگي در آن ها بدتر شدند و سريع تر مي مردند و مغز آن ها سريع تر از هم مي پاشيد؛ با اين حال هنگامي كه او فرآيند رقابت براي سازگاري را تقويت كرد، باعث مرگ سلول هاي مغزي شدو در نتيجه در مگس ها پروتئين هاي آميلوئيدي بتا مرتبط با AD افزايش يافتند و منجر به بهبودي قابل توجهي در آن ها شدند؛ طبق گفته راينر، اين مگس ها مانند مگس هاي نرمال بوده اما علاوه بر شكل گيري حافظه، رفتار لوكوموتيو و يادگيري نيز دارند.

اين پژوهش اين را نشان داد كه از آنجايي كه مرگ سلول هاي عصبي روي مكانيزم ضد پيري اثر مثبت داشته روي بيماري آلزايمر نيز تاثير مثبتي خواهد داشت و بنابراين از دست دادن نورون ها چيز بدي نيست و بدتر از آن نيست، پس اجازه دهيد كه اين نورون ها بميرند، طبق نتيجه اي كه مورنو از اين پژوهش گرفت، ما به طور اشتباه درباره ي بيماري آلزايمر نتيجه گيري كرده بوديم اما نتايج ما نشان مي دهد كه  مرگ سلول هاي عصبي مفيد است و تاثير مثبتي دارد، كه در طي اين روند، نورون هايي كه از عصاره ي مضر بتا آميلوئيدي از مدار هاي مغزي متاثر شده بودند، ناكارآمد مي شوند و مرگ آن ها به نفع بوده و تاثير مثبتي بر بيماري آلزايمر خواهد داشت؛ در نتيجه اين پژوهش پيامد هاي درماني زيادي را نيز به همراه خواهد داشت، كه اين پيامد ها باعث به وجود آمدن عوامل و دارو هايي مي شوند كه منجر به خود كشي سلول هاي عصبي و درمان آلزايمر خواهند شد كه طبق گفته مورنو، مولكول هايي وجود دارند كه به عنوان مهار كننده خودكشي سلولي عمل مي كنند و همچنين برخي از دارو هاي تجربي نيز وجود دارند و آزمايش مي شوند كه آن ها بر مهار كننده هاي مرگ سلولي تاثير گذاشته و آن ها را مهار مي كنند و باعث مرگ ناگهاني سلول هاي عصبي مي شوند.

مرگ سلول هاي عصبي، روشي نوين براي درمان آلزايمر!
نمره شما به این پست