اعصاب ملتهب و آسیب دیده یک موش

ژن درمانی؛ جلوگیری از آسیب اعصاب محیطی !

آسیب عصبی معمولا نتیجه ی تخریب آکسون‌هاست. دراینجا ، یک عصب سیاتیک از یک موش که با ژن‌درمانی ویروسی درمان نشده است ، خرابی آکسون ها در ۵ روز قبل از اینکه جدا شوند را نشان میدهد.

 

آکسون های عصبی به عنوان سیم‌کشی های سیستم عصبی کار میکنند. آنها سیگنال های الکتریکی که حرکت و احساس لمس را کنترل میکنند را میفرستند. وقتی آکسون ها توسط یک آسیب و یا اثرات جانبی یک دارو تخریب میشوند ، برنامه ای فعال میشود تا آکسون را خود به خود نابود میکند .

این نابودی ، احتمالا نقش مهمی را در چندین موقعیت اعصاب مغزی ایفا میکند ، مثل بیماری پارکینسون ، نوروپاتی محیطی ، آمیوتروپیک اسکلروز جانبی یا ALS.

هم‌اکنون ، دانشمندان ژن درمانی استراتژی را توسعه داده‌اند که این فرایند را مسدود میکند ، از تخریب آکسون در موش جلوگیری میکند و همچنین درحال ارائه درمانی هستند که میتواندکمک کند تا از  از‌دست رفتن اعصاب محیطی در چندین شرایط جلوگیری شود.

مطالعه ای از دانشگاه واشنگتون ، دانشکده ی پزشکی در St. Louis  ، در مجله ی “آزمایش تجربی”  چاپ شد. استراتژی میتواند به جلوگیری از  نوروپاتی محیطی ، بیماری‌ای  که حدودا ۲۰ میلیون انسان را در آمریکا مبتلا کرده است ، کمک کند.

نوروپاتی محیطی میتواند نتیجه ی شیمی‌درمانی برای درمان سرطان و یا کنترل ضعیف دیابت باشد . همچنین این شرایط ، درد های مداوم ، بی‌حسی ، سوزش ، خارش و ضعف عضلانی را باعث میشود.

اولین نویسنده ی این مطالعه ، Stefanie Geisler ، پزشک و استادیار عصب‌شناسی میگوید :

neuropathy های محیطی رایج ترین بیماری های عصب مغزی در جهان هستند. بسیاری از این بیماری به واسطه ی تجزیه ی الیاف عصبی ایجاد میشوند ، اما ما به طور قطعی درمانی نداریم که بتواند مستقیما این فرایند را مسدود کند . 

برای بسیاری از نوردپاتی ها ، ما نمیتوانیم پیشرفت بیماری را متوقف کنیم و تلاش هایمان برای درمان علائم نیز محدود است. ما در بعضی موارد در کاهش دردهای نوروپاتیک موفق بوده‌ایم اما تسکین بی حسی بسیار مشکل است.

Stefanie geisler میگوید :

من بیماران زیادی را دیده ام که از شیمی‌درمانی مبتلا به نوروپاتی شده اند و ابن میتواند به کیفیت زندگیشان شدیدا ضربه بزند‌. برای مصلحتِ بیماران ، ما نیازمند آزمایش این درمان در آزمایشگاه های بالینی بر روی انسان خواهیم بود.  

اما یافته های کنونی ما بسیار قابل‌توجه هستند ؛ چراکه ما برای اولین بار نشان داده‌ایم که ما به طور موثری میتوانیم تجزیه ی الیاف عصبی موش را به وسیله ی یک ژن درمانی ویروسی استاندارد مسدود کنیم . 

هنگامی که یک آکسون با جداشدن و یا به وسیله ی یک زخم یا آسیب های دارویی تخریب شده است ، بخشی بنام SARM1 فعال میشود. در اعصاب سالم ، این بخش خاموش و غیر فعال است .

مطالعات قبلی این تیم تحقیقاتی نشان میدهند که SARM1 که فعال شده باعث میشود تا آکسون خود به خود نابود شود یا به خود نابودی برسد . یعنی لگد زدن به زنجیره ای از رویداد هایی که سریعا تمام انرژی ذخیره ای در سلول عصبی را مصرف میکند. آکسون این سلول ها به قطعات کوچکتری تجزیه میشوند و میشکنند.

 

در این مطالعه ، دانشمندان از یک ویروس ( نوعی که باعث بیماری نمیشود ) برای فرستادن نسخه ی اصلاح شده ی بخش SARM1 که تخریب آکسون را مسدود میکند به درون سلولها استفاده میکنند.

این SARM1 اصلاح شده ،  از از‌دست رفتن سریع قدرت انرژی و تخریب بعدی آکسون ها جلوگیری میکند ، حتی در شدیدترین نوع آسیب یعنی سلول هایی که آکسون‌شان به طور کامل قطع شده است!

نویسنده ی ارشد این مطالعه ، jeffrey D.Milbrandt ، پزشک ،Ph.D و James S.McDonnell ، پرفسور و سرپرست بخش ژنتیک میگویند :

با ژن‌درمانی ویروسی ، ما یک نسخه ی اصلاح شده از SARM1 که نه تنها غیر فعال است بلکه بخش های SARM1 که در موش فعال است و آسیب های عصبی باعث میشود را مسدود میکند. 

مدت‌ها پیش ، ژن‌درمانی ویروسی یک امید واهی بود ، اما اکنون یک آزمایش بالینی رایج در دیگر اختلالات است که نشان میدهد ما در یک مسیر امیدوار کننده قدم نهاده ایم.

برای مثال ، یک ژن‌درمانی ویروسی مشابه در حال حاضر در  یک آزمایش بالینی برای نوعی اختلال ژنتیکی بنام دیستروفی عضلانی دوون موجود است. در این مورد ، یک بخش متفاوت برای رفع مشکل ماهیچه ارسال شده است اما ویروس ها( ویروس های ارسالی) یکسان هستند.

در این نظریه ، امکان تعویض بسته ی ویروسی برای هدایت ویروس ها به انتقال ژن هایشان به انواع دیگری از سلول ها ، مثل اعصاب حسی نوروپاتی محیطی یا نورون های حرکتی ALS ،  وجود دارد .

همکار نویسنده ی ارشد این مطالعه ، Aaron DiAntonio  پزشک و Ph.D ، Alan A. و  Edith L.Wolff ، پرفسور  زیست‌شناسی تکاملی میگویند :

این درمان پتانسیل و قدرتش را دارد تا دگرگون شود ؛ چراکه بسیاری از بیماری ها را نیز میکاهد. به جای هدایت یک بیماریِ تنها ، این یک درمان بالقوه برای فرایند بیماری‌ست که دربین انواع متفاوتی از اختلالات اعصاب مغزی منتشر شده است. 

علاوه بر این ژن درمانیِ ویروسی ، محققان درحال مطالعه ی دیگر راه های ممکن برای مسدود کردن SARM1 ، شامل مولکول های کوچک برای توسعه ی دارویی هستند .

ژن درمانی؛ جلوگیری از آسیب اعصاب محیطی !
۵ (۱۰۰%) ۱ vote