تاثیر نوشیدن چای بر عملکرد و ساختار مغز

محققان با توجه به سابقه دفعات نوشیدن چای، شرکت کنندگان مسن سالم را در دو گروه بررسی کردند و برای آشکار کردن نقش نوشیدن چای در سازمان مغز، شبکه های کاربردی و ساختاری را بررسی کردند.

جلوگیری از عدم تقارن نیمکره در شبکه اتصال ساختاری در نتیجه نوشیدن چای مشاهده شد.

نویسندگان هیچ اثر قابل توجهی از نوشیدن چای در عدم تقارن نیمکره شبکه اتصال عملکردی مشاهده نکردند..

دکتر جونواوا لی و دکتر لی فنگ می‌گویند: «چای از دوران باستان یک نوشیدنی محبوب بوده است و سوابق مربوط به مصرف مربوط به سلسله شن نونگ (تقریباً ۲۷۰۰ سال قبل از میلاد) در چین است.»

چای به طرق متنوعی مصرف می شود ، همراه با چای دم کرده و محصولاتی و یک ماده چای در آسیا بویژه در چین و ژاپن بسیار شیوع دارد.

اگرچه اجزای تشکیل دهنده چای به صورت تکی به نقش حفظ توانایی های شناختی و جلوگیری از کاهش آن ها ارتباط داده شده‌اند، یک مطالعع با استفاده از اندازه گیری های رفتاری و نوروفیزیولوژیکی نشان داده که اگر این اجزا به صورت جداگانه اعمال شوند یا هیچ اثری ندارند یا تاثیر تخریبی دارند و تاثیر به خصوص فقط زمانی که اجزا به صورت ترکیب شده با هم استفاده می‌شوند دیده می‌شود.

بزرگ ترین تاثیر ترکیب اجزا همچنین توسط یک آزمایش مقایسه‌ای نشان داده شد که پیشنهاد می‌کرد که خود چای باید به جای مشتقات آن استفاده شود. یک مرور بر تاثیرات چای در جلوگیری از بیماری آلزایمر نشان داد که نقش حفاظت کنندگی عصبی گیاه چای در ۸ مورد از ۹ مطالعه آشکار بود.

شایان ذکر است که میزان قابل توجهی از مطالعات تا کنون اثرات چای را از نقطه نظر مقیاس های عصبی شناختی و نوروفیزیولوژیکی، با اندازه گیری مستقیم ساختار یا عملکرد مغز ارزیابی کرده‌اند.

این پژوهش ها با تمرکز بر تغیرات منطقه‌ای مغز نتوانستند از تاثیر چای بر واکنش های بین منطقه‌ای در سطح کل مغز، مطمئن شوند.

تیم تحقیقاتی لی فنگ این‌گونه نتیجه گیری می‌کند:

به طور خلاصه، پژوهش ما تاثیرات نوشیدن چای بر اتصالات مغز را در دو مقیاس کلی و ناحیه‌ای با استفاده از تصویر برداری چند مدلی، به طور گسترده‌ای بررسی کرد و اولین شواهد را برای اثبات اینکه نوشیدن چای به طور مثبت با ساختار مغز همکاری می‌کند و سازمان شبکه آن را کارآمد تر می‌کند.