activity-older-adults

فعالیت فیزیکی حتی به میزان کم خطر ابتلا به زوال عقل را کاهش می‌دهد

تحقیقات اخیر نشان می دهد که انجام فعالیت فیزیکی حتی در شدت کم به افراد مسن اجازه می دهد تا خطر زوال عقل خود را کاهش دهند.

عوامل متعددی می توانند بر شانس توسعه زوال عقل در فرد اثر بگذارند.


بیشتر بخوانید:محرک آلزایمر چیست؟


برخی از عوامل، مانند سن و ژنتیک، غیرقابل اجتناب هستند. برخی دیگر، مانند سیگار کشیدن و دیگر رفتارهای ناسالم، انتخاب های سبک زندگی هستند که فرد می‌تواند آنها را تغییر بدهد.

انجمن آلزایمر می گوید: ورزش منظم و داشتن یک رژیم غذایی سالم می تواند از ظهور علائم جلوگیری کند.

با این حال، یک مطالعه جدید که در نشریه عصب شناسی  منتشر شد نشان داد که هر نوع فعالیت فیزیکی، از جمله وظایف ابتدایی مانند انجام کارهای خانه، ممکن است زمانی که انسان ها به سن پیری رسیدند از مغز آنها محافظت کند.

محققان از مرکز پزشکی دانشگاه راش در شیکاگو، ۴۵۴ بزرگ سال را مورد مطالعه قرار دادند. از این تعداد، ۱۹۱ نفرعلائم زوال عقل را داشتند. هر شرکت کننده قبول کرد که مغز خود را برای اهداف تحقیقات پزشکی، زمانی که مردند، اهدا کنند.

هر سال به مدت ۲ دهه، هر فرد یک معاینه فیزیکی کامل به همراه یک تست برای تعیین مهارت های حافظه و فکر کردن آن ها انجام می داد.

دانشمندان تمام به داوطلبان یک دستگاه نظارت فعالیت را به عنوان یک شتاب سنج در حدود ۲ سال قبل از مرگ هر یک از آن ها دادند. آن ها آن را بر روی مچ پا گذاشته بودند و آن هر گونه فعالیت را در تمام زمان ها ردیابی می کرد،چه این فعالیت یک ورزش بدنی قوی و یا به سادگی راه رفتن در اطراف خانه بود.

توسعه زوال عقل

دانشمندان از ۷ روز برای محاسبه میانگین هر فعالیت روزانه برای هر فرد استفاده کردند. میانگین کل جمعیت این گروه از مردم ۱۶۰،۰۰۰ در روز است.

با این حال، آن هایی که دچار زوال عقل بودند، میانگین روزانه ۱۳۰۰۰۰ را به دست آوردند، در حالی که افراد بدون این بیماری شمار میانگین بالاتر  ۱۸۰۰۰۰ را داشتند.

این امر محققان را به این نتیجه رساند که حرکت روزانه بیشتر با توانایی های حافظه و تفکر بهتر مرتبط است. سطوح بالاتر مهارت های حرکتی نیز با توانایی های بهتر در این زمینه ها مرتبط بودند.

همچنین، به طور خاص، افراد ۳۱ درصد کم تر احتمال رشد زوال عقل را برای هر انحراف استاندارد در افزایش فعالیت فیزیکی داشتند. همان افزایش انحراف در مهارت های حرکتی معادل با یک فرد ۵۵ درصد کم تر احتمال دارد که جنون را توسعه دهد.

پس از مرگ، متخصصان مغز هر شرکت کننده را به خاطر ضایعات و نشانگرهای زیستی ناشی از بیماری زوال عقل و آلزایمر مورد معاینه قرار دادند. محققان نتایج را براساس شدت هر گونه ضایعات مغزی تطبیق دادند.

با این وجود، ارتباط بین فعالیت فیزیکی و زوال عقل، مهارت های حرکتی و زوال عقل همچنان باقی مانده است. به نظر می رسد که نشانگرهای زیستی بیماری آلزایمر هیچ تاثیری بر نتایج نداشته اند.

تحقیقات بعدی

نویسنده مطالعه دکترBuchman، دستیار استاد دانشکده علوم عصبی دانشگاه راش، نتیجه گیری می کند که مطالعه آن ها  متوجه شد که سبک زندگی فعال بیشتر ممکن است اثر محافظتی بر روی مغز داشته باشد. اما او ادامه می دهد: ” مهم است که توجه کنیم که مطالعه ما علت و معلول را نشان نمی دهد.”

او اضافه می کند:

 

” همچنین ممکن است که وقتی مردم مهارت های حافظه و فکر کردن خود را از دست می دهند، فعالیت فیزیکی شان را کاهش دهند. مطالعات بیشتری برای تعیین اینکه آیا حرکت بیشتر برای مغز مفید است یا نه، نیاز است.”

همچنین مشخص نیست که شرکت کنندگان در طول عمر خود تا چه حد فعال بودند و آیا این نقشی در سلامت مغز آن ها  داشت یا خیر. به طور مشابه، محققان نمی‌توانند بگویند که آیا نوع خاصی از ورزش برای مغز فرد بهتر از نوع دیگر است.

با این حال، این فرصت برای مطالعه فیزیکی مغز هر شرکت کننده، یک قدرت مطالعه بود. با این حال، همانطور که دکتر Buchman توضیح می دهد، تحقیقات بیشتر در مورد موضوع، قبل از اینکه متخصصان بتوانند واقعا مطمئن شوند، لازم است.