What is Slow Loris?

اسلولوریس؛ بامزه ترین پستاندار دنیا ولی خطرناک

اسلولوریس (چشم گرد تنبل)

اسلولوریس به خاطر بامزه بودن صورت و خجالتی بودنش مشهور است. این پستاندار برای اولین بار در جزیره بورنئو (سومین جزیره بزرگ جهان) کشف شد. این پستاندار از خانواده Lorisidae می باشد که شامل لوریس ها، گالاگوس ها و پوتوها است که این خانواده در ۹ رده و ۲۵ گونه طبقه بندی می شود. اسلولوریس ها اغلب در جنوب صحرای آفریقا، جنوب هند، سریلانکا، جنوب شرقی آسیا و جنوب غربی چین دیده می شوند. زیستگاه های آن ها جنگل های همیشه سبز گرمسیری، جنگل های ثانویه و باغ های حومه ای می باشد. اسلولوریس در نگاه اول بی آزار به نظر می رسد و با چشمان درشتی که دارد این موجود را بامزه و مظلوم جلوه می دهد اما حقیقت ماجرا این است که اسلولوریس یکی از سمی ترین و خطرناک ترین پستاندار روی کره زمین است. اسلولوریس، پستانداری است گوشه گیر و نسبت به شرایط محیطی حساس است و اگر خطری او را تهدید کند و یا قلقلک (قلقلک برای این جاندار در حکم شکنجه است) داده شود بدون آن که پا به فرار بگذارد دست های خود را بالا برده و به عامل تهدید کننده خیره می شود.

slowloris

این پستاندار یا دم بسیار کوتاه دارد یا فاقد آن می باشد و سر و چشم آن گرد بوده و گوش های این پستاندار عمدتاََ با خز پوشیده شده و طول دست و پا این جاندار تقریباََ با هم برابر است. اسلولوریس ها همچنین انگشتان و پنجه قوی دارند که این توانایی به اسلولوریس ها کمک می کند که بتوانند به مدت زیادی از جایی آویزان بمانند. این پستاندار یک موجود درختی و شب زی است. این جاندار کل روز می خوابد و محل خواب او فضای خالی، شکاف های مملو از شاخ و برگ می باشد. شکل خوابیدن این جاندار به گونه ای است که به دور خود حلقه می زند، به شکل توپ در می آید به گونه ای که سرش زیر آرنج هایش قرار می گیرد. این موجودات وقتی از خواب بیدار شوند به آرامی دستان خود را حرکت می دهند. آن ها می توانند سرعت حرکت کنند به شرطی که هوشیار بوده و بیدار باشند و محدودیتی که این جانوران در حرکت دارند این است که توانایی خیز و پرش ندارند.

توانایی تولید سم در این پستاندار

تولید سم توسط این جانور و نگهداری به عنوان حیوان خانگی سبب شده که این جانور وارد یک تجارت غیر قانونی شود. سم این پستاندار خزدار در غدد بازویی که اطراف آرنج است، تولید می شود. این جانور این سم را وارد دهان خود کرده و با بزاق خود مخلوط می کند و با زبان خود مخلوط این دو ماده را بر روی پوشش خزدار خود می لیسد و بدین ترتیب پوشش خزدار خود را آغشته به سم خود می کند و بدین ترتیب از هجوم شکارچیان مصون می ماند و اسلولوریس برای اینکه فرزندان خودش را از گزند شکارچیان حفظ کند، این مخلوط را نیز به روی بدن فرزندانش می مالد.

همچنین با مکیدن غدد روی آرنج خود و گاز گرفتن می تواند سم را وارد بدن مهاجم کند. این سم در بعضی از افراد باعث ایجاد شوک آنافیلاکسیک، تنگی نفس و خون ریزی می شود و اگر این افراد سریعاََ به بیمارستان مراجعه نکنند، خواهند مرد. این جاندار با نیش، صداهای هیس مانند، صداهای حیرت انگیز، حرکات موجی (غیرمستقیم) و طریقه بالا بردن دستان خود بر روی سرش، نشانه هایی از شباهتش با مار کبری را نشان می دهد. به عنوان مثال این جاندار همانند کبری صدای هیس مانند دارد، حرکت موجی و زیگ زاگی دارد، نیش می زند، سم کشنده و خطرناکی دارد و نحوه بالا رفتن یکسانی دارد.

تغذیه در این پستاندار

اسلولوریس قدرت بویایی فوق العاده قوی دارد و در تاریکی شب به کمک این حس مخفیانه به دنبال غذا می رود. این جاندار غذایی که ترجیح می دهد، علوفه است. این جاندار معمولاََ در تنهایی غذا می خورد و همه چیز خوار است و از مواد گیاهی و جانوری استفاده می کند. میوه ها و سبزیجات ۵۰ درصد و حشرات ۳۰ درصد رژیم غذایی این پستاندار را تشکیل می دهد. اسلولوریس ها قسمت اعظم پروتئین خود را از گوشت تامین می کنند. به جز حشرات آن ها از حلزون، تخم پرندگان، مارمولک، پرندگان و پستانداران کوچک نیز برای تامین پروتئین خود استفاده می کنند.

با اینکه این جاندار آهسته حرکت می کند ولی در هنگام صید بسیار سریع عمل می کند. نحوه شکار در این موجودات این گونه است با جهشی که به سوی طعمه می کنند آن را با دو دستان خود گرفته و به صورت وارونه از درخت آویزان می شوند تا طعمه را بخورند.

تولید مثل در این پستاندار

اسلولوریس ها در هر ۱۲ ماه الی ۱۸ ماه، هنگامی که سطوح غذایی در سال به حداکثر مقدار دست پیدا می کند، پرورش می یابند. دوره حاملگی در این اسلولوریس ها یک دوره ۱۹۱ روزه می باشد که پس از آن مادرها نوزادان خود را (معمولاََ یک تا دو نوزاد) در لانه های از پیش ساخته شده و یا در فضاهای باز به دنیا می آورند. بچه های به دنیا آمده ظاهری بامزه و زیبایی دارند. بدن این نوزادان خاکستری رنگ و دست های آن ها به رنگ سفید نقره ای که با خزهای روشنی پوشیده شده است. رنگ بدن این نوزادان در طی ۱۱ هفته به رنگ تیره در می آید و به رنگ والدینشان در می آید. مادرها بچه های خود را در ۶ ماهگی از شیر می گیرند و این نوزادان در سن ۱۷ تا ۲۱ ماهگی به بلوغ جنسی می رسند. طول عمر این پستانداران در باغ وحش ها، ۲۰ سال است، به طوری که میزان عمر این پستانداران در جنگل ها و طبیعت بیش از ۲۰ سال گزارش شده است.

رفتارهای اجتماعی در بین این پستانداران

به طور کلی در اسلولوریس های نر و ماده یافتن غذا به شیوه انفرادی انجام می گیرد. اسلولوریس ها فقط برای تولید مثل کنار یکدیگر جمع می شوند. بنابراین این جانداران میل به زندگی انفرادی دارند. نرها نسبت به ماده ها تمایل بیشتری به داشتن قلمرو بزرگ تر دارند. اسلولوریس ها برای ارتباط برقرار کردن، حفظ و مشخص کردن قلمرو خودشان از ادرار خود استفاده می کنند. آن ها با ادرار بر دست شان و لمس برگ ها و درخت ها با دستانشان مرز قلمرو خود را تعیین می کنند، به گونه ای که افراد دیگر از این قلمرو عبور نمی کنند.

این موجودات صداهای متنوعی از خود ایجاد می کنند، از صداهای با تن پایین تا صداهایی با تن بالا در زمان آشفتگی و سوت های بلندی که ماده ها در فصل تولید مثل تولید می کنند. آن ها همچنین در هنگام استرس توسط غده های زیر بازویشان بوی خاصی را در محیط پراکنده می کنند و یکدیگر را از خطر مطلع می کنند.

اسلولوریس و خطر انقراض آن

اسلولوریس یک پستانداری است که محیط زیست آن طبیعت و جنگل می باشد اما متاسفانه افرادی این قضیه را درک نکرده و این موجود را به طور غیر قانونی خریداری کرده و آن را به عنوان یک حیوان خانگی نگه می دارند و برای اینکه صاحبان خودشان را گاز نزنند، دندان های نیش این پستاندار را می کشند و این کار اغلب منجر به عفونت و مرگ دردناکی برای این موجود می شود.

مردم کشور اندونزی در یکی از باورهای خرافی، معتقدند که اسلولوریس ها برای بهبود زخم جسمی و روحی موثر اند و همچنین آن ها را در جادوی سیاه (اعتقاد خرافه ای) می کشند تا از آن ها برای مصارف پزشکی، طب سنتی و دارویی استفاده کنند. این عوامل دست به دست هم می دهند تا اسلولوریس ها در معرض انقراض قرار بگیرند.