plastic

آلودگی پلاستیکی به باکتری‌های تولیدکننده اکسیژن آسیب می‌رساند

آیا می‌دانستید که یک گونه از باکتری‌هایی که در اقیانوس زندگی می‌کنند، مسئول تولید ۱۰ درصد از اکسیژنی است که ما تنفس می‌کنیم؟ در حال حاضر مطالعه‌ای جدید نشان می‌دهد که آلودگی پلاستیکی اقیانوس‌های جهان، به طور منفی بر سطح اکسیژن تولید شده توسط باکتری‌ها اثر می‌گذارند. در این پژوهش که اولین بار در نوع خود می‌باشد، محققانی از دانشگاه Macquarie در استرالیا، اثراتی را که پلاستیک بر روی یک نوع از باکتری‌های فتوسنتزکننده دریایی به نام Prochlorococcus دارد، مورد بررسی قرار داده‌اند. آن‌ها یافته‌های خود را در ژورنال Communications Biology منتشر کرده‌اند. Lisa Moore همکار نویسنده اظهار داشت:

این میکروارگانیسم‌های کوچک در شبکه‌غذایی دریایی بسیار حیاتی می‌باشند و به چرخه کربن کمک می‌کنند و آن‌ها مسئول تولید ۱۰ درصد از کل اکسیژن جهان هستند. بنابراین با هر ۱۰ نفسی که می‌کشید، یکی از آن‌ها را مدیون این ارگانیسم‌ها هستید، اما تقریباً هیچ اطلاعاتی درباره اینکه چگونه باکتری‌های دریایی مانند Prochlorococcus به آلودگی‌های انسانی پاسخ می‌دهند، در دست نداریم.

وزن پلاستیک بیشتر از وزن ماهی‌ها خواهد شد!

سالانه نزدیک به ۱۲٫۷ میلیون تن پلاستیک وارد اقیانوس می‌شود و این خطر را که نزدیک به ۲۰۰ گونه دریایی – از پستانداران و پرندگان گرفته تا ماهی‌ها و بی‌مهرگان – ممکن است آن را به شکم فرو ببرند، به ما گوشزد می‌کند. برخی از گزارش‌ها نشان می‌دهند که انسان‌ها نیز به طور ناخواسته میکروپلاستیک‌ها را مصرف می‌کنند و محققان در خصوص اینکه بر سلامت ما چه تأثیراتی خواهند داشت، بحث می‌کنند. اخیراً گزارشی از سازمان حفاظت شده Fauna & Flora International که با ۲ خیریه و مؤسسه Development Studies در بریتانیا همکاری داشته است، اثرات آلودگی پلاستیکی را بر مرگ و میر انسان بررسی کرده است. این گزارش نشان می‌دهد که هر ۳۰ ثانیه، یک فرد در دنیای در حال توسعه به علت آلودگی ناشی از زباله می‌میرد. مشکل آلودگی پلاستیکی در حال بدتر شدن است. با پیش‌بینی‌های صورت گرفته، تا سال ۲۰۵۰، وزن پلاستیک در اقیانوس بیش‌تر از وزن ماهی‌ها خواهد شد.

پلاستیک باعث می‌شود تا باکتری‌ها کمتر اکسیژن تولید کنند

تیم دانشگاه Macquarie دو سویه متفاوت از Prochlorococcus را در معرض مواد شیمیایی استخراج‌شده از کیسه‌های پلاستیکی و حصیرهای پی وی سی قرار دادند. آن‌ها دریافتند که به طور قابل توجهی رشد و عملکرد باکتری را نسبت به گروه کنترل کاهش داده است. محققان، دگرگونی‌ها را در بیان ژن‌های باکتری مشاهده کردند، به این معنا که ژن‌ها به طور طبیعی برای تولید پروتئین‌های مورد نیاز فعال نمی‌شدند. از همه مهم‌تر، محققان دریافتند که باکتری‌هایی که در معرض مواد شیمیایی پلاستیکی قرار گرفتند، اکسیژن کمتری از باکتری‌های گروه کنترل تولید کرده‌اند. نویسنده ارشد، Sasha Tetu مفاهیم گسترده‌تری از یافته‌های تیمش را توضیح می‌دهد و می‌گوید:

داده‌های ما نشان می‌دهد که آلودگی پلاستیکی ممکن است اثرات گسترده‌تر اکوسیستمی، فراتر از اثرات شناخته‌شده بر میکروارگانیسم‌هایی مانند پرنده‌دریایی و لاکپشت‌ها داشته باشد. اگر ما واقعا می‌خواهیم تأثیر کامل آلودگی پلاستیکی را در محیط پلاستیکی درک کنیم و راه‌هایی برای مقابله با آن پیدا کنیم، باید تأثیر آن بر گروه‌های میکروبی از جمله میکروب‌های فتوسنتزی را در نظر بگیریم.