نانوذرات موجود در غذا می توانند طرز رفتار باکتری های روده را تغییر دهند.

تحقیق جدید بر روی نانوذرات موجود در غذا،موفق شده است که بینش تازه ای در مورد اثر این نانوذرات بر باکتری های روده بدست آورد.
محققان دانشگاه مرکز پزشکی اصلیس آلمان و همکاران از دیگر مراکز آلمان،اتریش و ایالات متحده کشف کردند که ذرات فوق ریز می توانند به باکتری های روده متصل شوند.

نویسندگان در مقاله ی مربوط به مطالعه ی کارشان،که اکنون در مجله ی npj علم غذایی منتشر شده است،توضیح دادند که چگونه اتصال به نانوذرات می تواند چرخه ی زندگی باکتری های روده را دگرگون کند.همچنین به توضیح اثر متقابل،با بدن میزبانشان پرداخته است.

نتایج حاصل از تحقیفات باید برای هر دو صنعت دارو و غذا مفید باشد.برای مثال آن ها می توانند تحقیقات را به سمت استفاده از نانوذرات در پروبیوتیک ها هدایت کنند.یک نمونه از این، مشاهده ی دانشمندان است که نشان داده نانوذرات مصنوعی می توانند از عفونت بوسیله هلیو باکتر پیلوری جلوگیری کنند.

هلیو باکتر پیلوری باکتری ای است که در بافت پوششی معده ی انسان رشد می کند وبواسطه ی ارتباط پیچیده ای که با سرطان دارد، از علاقه مندی های بسیار زیاد دانشمندان است.

نویسنده ی ارشد مطالعه،Roland H.Stauber،پروفسور بخش جراحی گوش و حلق و بینی،سر و گردن،در دانشگاه مرکز پزشکی اصلیس میگوید”قبل از مطالعه ی ما،هیچکس واقعا بررسی نکرده بود که چه و چگونه نانو مواد افزودنی مستقیما فلورای گوارشی را تحت تاثیر قرار می دهند.”

استفاده از نانو ذرات به سرعت در حال رشد است

تکنولوژی نانو،مواد را در مقیاس نانومتر دستکاری می کند.نانومتر حدودا مشابه اندازه ی اتم ها و مولکول هاست.یک نانومتر ۱ میلیونیوم یک متر است و به این معنی است که ۲۵۴۰۰۰۰۰ تا از آن در هر اینچ وجود دارد.

در زمینه ی مطالعه شان Prof.Stauber و همکارانش توضیح دادند که چگونه استفاده از نانو ذرات در بسیاری از عرصه ها در حال افزایش است.این محدوده از دارو و کشاورزی تا به تولید محصولات مراقبت شخصی و فرآوریه مواد غذایی تعریف می شود.

برای مثال،صنعت غذایی از نانوذرات مصنوعی برای درخشش و رنگ غذا ها،تحویل مواد غذایی و جلوگیری از فساد مواد غذایی استفاده می کند.

نویسندگان مطالعه گزارش می کنند”همه ی این ها می توانند به عنوان قسمتی از غذا های نانو فعال و نوشیدنی ها وارد روده ی انسان شوند”

نانوذرات تنها به این خاطر که بسیار کوچک هستند مورد علاقه نیستند بلکه همچنین چون موادی که آن ها را تشکیل می دهند،دارای ویژگی های منحصر به فرد در مقیاس نانو هستند.

در مقایسه با ذرات بزرگتر نشات گرفته از مواد مشابه،نانوذرات،دارای سطح بزگتری نسبت به سایزشان هستند همچنین دارای حرکت براانیان بزرگتری بوده و می توانند از موانع زیستی عبور کنند.
به همین دلایل،سرنوشتشان در روده ی انسان از همتایان مقیاس بزرگتر نشات گرفته از مواد مشابه شان ،بسیار متفاوت است.
مطابق گفته ی نویسندگان مطالعه”از این رو مهم است ،از اینکه هر کدام از عناصر غذا های نانو فعال برای استفاده در غذا ها،صدمه نخورده باشند،اطمینان حاصل کنیم”

روده ی انسان و میکروبیوم هایش

روده یا دستگاه گوارش انسان،میانگین حدود ۶۰ تن متریک غذا،در طول عمر هضم و جذب می کند.
بالای هزاره،روده ی انسان و کلونی های بزرگ میکروب که آن را اشغال کرده اند،یک ارتباط توسعه یافته ای که هر دو پیچیده و متقابلا مفیدند ایجاد کرده اند.
هنگامی که شراکت توسعه می یابد،میکروب های روده نقشی کلیدی در سلامت و بیماری انسان دارند.
میکروارگانیسم های روده معمولا شامل باکتری هستند؛آن ها همچنین شامل قارچ،ویروس ها و ارگانیسم های تک سلولی که پروتوزوآ نامیده می شوند،هستند.
دانشمندان از اصطلاح میکروبیوم روده برای اشاره به مجموع تمام ژنوم ها از تریلیون ها میکروارگانیسم درون روده استفاده میکنند.
در این راه،باکتری های روده به هضم غذا،بدست آوردن انرژی،کنترل ایمنی و محافظت در مقابل بیماری زا ها،کمک می کنند.
با این حال،عدم تعادل در میکروبیوم روده می تواند این کار های حیاتی را با یکی از دو راه آغاز بیماری یا شکست در هنگام محافظت بر علیه آن، مختل کند.
مطالعات،عدم تعادل در میکروبیوم ها را به بیماری های قلبی و عروقی،آلرژی ها،سرطان،چاقی و شرایط روانپزشکی مرتبط می دانند.

تمام نانوذرات به باکتری های روده متصل نی شوند

Prof.Stauber و همکارانش آزمایشی را برپا کردند که در طی آن،می توانستند اثرات طیف وسیعی از نانوذرات مصنوعی را آزمایش و بررسی کنند.

این آزمایشات راه هایی را که ذرات مختلف ممکن است بواسطه سفر در نقاط مختلف روده انجام دهند و با باکتری های گوناگون مصادف شوند،شبیه سازی می کنند.

نتیجه ی اصلی این بود که تمام نانو ذرات افزودنی غذایی در حال حاضر یا آینده ی بالقوه،نشان دهنده ی توانایی متصل شدن نانو ذرات به باکتری های حاضر در روده هستند‌.
نانو ذرات به تمام انواع باکتری ها متصل می شود مثل گونه ی “پروبیوتیک” که می توان آن را در محصولات حاصل از شیر مثل ماست،تولید کرد.
هنگامی که تمام نانوذرات مصنوعی ای که دانشمندان بررسی می کردند به باکتری ها متصل شدند،سپس به تفاوت در ویژگی های اتصال آن ها پرداختند.
هنگامی که باکتری ها به نانو ذرات متصل نی شوند،رفتار باکتری ها در چند راه تغییر می کند که گاهی می تواند مفید باشد و گاهی نه.

یک نتیجه ی بالقوه که می تواند مفید باشد،بازداری از عفونت هاست؛برای مثال جلگیری از آلودگی با هلیو باکتر پیلوری.تیم تحقیقاتی این اکتشاف را هنگام آزمایش با نانو ذرات سیلیکا در کشت سلول،انجام دادند.

با این حال،اکتشاف مختل کننده بالقوه که در دیگر آزمایشات بدست آمد این بود که اتصال به نانوذرات می تواند مقداری باکتری های مزاحم کم قابل دسترسی به سیستم ایمنی تحویل دهد.
برای مثال،چنین نتیجه ای موجب افزایش واکنش التهابی می شود.

یک نکته ی مهمی که نویسندگان بیان کردند این بود که غذا ها همچنین شامل رخداد نانوذراتند.برخی از آنان که میتوانند در طی آماده سازی وارد غذا شوند.

تیم همچنین آزمایشات را بر نانوذرات طبیعی ادامه دادند و شگفت زده شدند که نتایج مشابه با نانوذرات مصنوعی بود.

“گیج کننده بود که ما قادر بودیم رخداد نانوذرات غذا ها را مثل آبجو جدا کنیم،که اثرات مشابهی نشان داد”

Prof.Roland H.Stauber

نمره شما به این پست