آیا فعال شدن این سلولهای ایمنی ، میتواند از بدن در برابر MS محافظت کند؟

در مالتیپل اسکلروزیس ، سلولهای ایمنی التهابی بیش فعال ، بافتی را که احاطه و اعصابب را که محاصره کرده‌اند ، از بین می برند. اکنون ، تحقیقات جدید در موش ها نشان می دهد که فعال کردن گروه متفاوتی از سلولهای ایمنی می تواند به طور بالقوه با بیماری‌های خود ایمنی مخرب مقابله کند.

محققان دانشکده پزشکی دانشگاه استنفورد در کالیفرنیا اظهار داشتند که یافته های آنها می تواند منجر به درمان جدیدی برای شرایط خود ایمنی بدن مانند مالتیپل اسکلروزیس (MS) و بیماری سلیاک شود.

در مقاله ای که اخیراً در مجله‌ی Nature منتشر شده است ، محققان چگونگی مطالعه سلولهای ایمنی در مدل موش مبتلا به MS و همچنین افراد مبتلا به این بیماری را شرح داده اند.

آنها شواهدی یافتند که نشان می دهد تعادلی بین نوع سلول ایمنی  که باعث التهاب میشوند و نوع دیگری از سلول ایمنی بدن که می تواند این التهاب را سرکوب کند ، وجود دارد . به نظر می رسد که این تعادل در بیماری خود ایمنی ، آشفته است.
Mark M. Davis ، نویسنده ارشد مقاله ، پروفسور میکروبیولوژی و ایمونولوژی در استنفورد ، اظهار داشت که می توان با تحریک انتخابی سلولهای ایمنی بدن ، این تعادل را درخصوص بیماری خود ایمنی بازگرداند. وی افزود :
اگر بتوانیم آن سلول ها را برای عملکرد بیشتر در بیماران مبتلا به خود ایمنی تجمیع کنیم ، در آن صورت یک درمان جدید برای بیماری هایی مانند [MS] خواهیم داشت.
محققان بر نقش یک نوع سلول T در تحریک MS تمرکز کرده اند‌.

میلیون ها نفر با بیماری های خود ایمنی زندگی می کنند

بیماری خود ایمنی ، شرایطی‌ست که سیستم ایمنی بدن به بخشی از بدن حمله می کند که له نظرشان بافت ها و سلول های آن تهدیدی مانند باکتری ها و ویروس ها برای بدن هستند.

در دنیا ، حداقل ۸۰ بیماری خود ایمنی وجود دارد که دانشمندان آنها را میشناسند . بخشی از این موارد شامل MS ، بیماری سلیاک ، دیابت نوع ۱ ، آرتریت روماتوئید و لوپوس است. دانشمندان هنوز نمی دانند که کدام مولکولها پشت واکنشهای ایمنی در بیشتر این شرایط نقش دارند. 

در ایالات متحده ، بیش از ۲۴ میلیون نفر مبتلا به بیماری های خود ایمنی و ۸ میلیون نفر دیگر در معرض خطر ابتلا به آنها هستند. به دلایلی که هنوز مشخص نیست ، تعداد افراد مبتلا به بیماری های خود ایمنی رو به افزایش است.

پزشکان ، تشخیص بسیاری از بیماری های خود ایمنی را دشوار می دانند و افراد می توانند برای تشخیص قطعی ، مدت طولانی را منتظر بمانند.

اکثر بیماریهای خود ایمنی درمانی ندارند و مردم برای کنترل علائم بیماری خود مجبورند تا آخر عمر دارو مصرف کنند. دانشمندان MS را به عنوان یک بیماری خود ایمنی می دانند که در آن ، سلولهای التهابی سیستم ایمنی بدن به غلاف میلین محافظی که فیبرهای اعصاب را در سیستم عصبی مرکزی (CNS) احاطه کرده است ، حمله می کند.

بسته به اینکه کدام قسمت از CNS مورد حمله قرار گیرد ، علائم بیماری ام اس در افراد میتواند  متفاوت باشد . یک مطالعه اخیر در مورد جمعیت مبتلایان نشان می دهد که بیش از ۹۰۰،۰۰۰ نفر با بیماری ام اس در ایالات متحده زندگی می کنند.


بیشتر بخوانید : وضعیت اورژانسی هپاتیت A برای بهداشت عمومی


فعال کردن سلولهای سرکوب کننده

برای مطالعه آنها ، پروفسور Davis و همکارانش سلولهای ایمنی بدن را در خون موشهایی که برای ایجاد آنسفالومیِلیتیس (  encephalomyelitis ) القا کرده بودند ، مورد مطالعه قرار دادند. این وضعیتی است که مغز و نخاع را به روشی مشابه MS تحریک می کند.

این محققان روی نوعی سلول بنام سلولهای CD8 T متمرکز شدند. آنها قبلاً می دانستند که این سلول ها می توانند سلولهای سرطانی و آلوده را از بین ببرند. با این حال ، آنها همچنین شاهد افزایش این سلول ها در مدل موش مبتلا به MS بودند. آنها به اینکه این سلولها در بیماری MS نقش دارند یا خیر ، مشکوک بودند.

با این حال این تیم که از یافته‌شان متعجب بودند ، متوجه شدند که این مورد ، مد نظر نیست.

هنگامی که آنها به موشها پپتیدهایی تزریق کردند که سلولهای CD8 T قادر به تشخیص آن بودند ، مرگ سلولهای T التهابی و کاهش شدت علائم را مشاهده کردند.

محققان برای بررسی بیشتر ، این دو نوع سلول را در یک ظرف بزرگ قرار دادند. آنها دریافتند که فعال کردن سلولهای CD8 T با پپتیدها باعث حفر منافذ سلولهای التهابی T می شود.

آنها اذعان داشتند که درکنار این یافته که این سلول ها ، پروتئین های سرکوب کننده سیستم ایمنی را در سطح خود دارند ، این یافته ها تأیید می کنند که سلول های CD8 T می توانند سلول های سرکوبگر باشند.


بیشتر بخوانید : دویدن ، بهترین مقابله با ژن چاقی


آیا سلولهای نامتعادل می توانند باعث خود ایمنی شوند؟

محققان ، خون افراد مبتلا به ام اس و افراد فاقد آن را مقایسه کردند و دریافتند که افراد مبتلا به MS احتمالاً سطوح بالاتری از سلولهایی که کلنی سلولهای تک CD8 T هستند را دارند . در مدل موش نیز چنین بود.

هنگامی که سلولهای T عاملی بالقوه از دشمن را مشاهده می کنند ، یک ویژگی مولکولی متمایز یا آنتی ژن را شناسایی می کنند که به آنها کمک می کند تا عامل را تشخیص دهند. آنها سپس خود را تکثیر می کنند تا تعداد زیادی سلول T را که آنتی ژن اختصاصی را به خاطر می آورند ، بسازند.

پروفسور Davis و همکارانش با انجام آزمایشات DNA بر روی سلولهای افزایش یافته CD8 ، دریافتند که آنها یکسان هستند تنها تعداد کلنی سلولهای T CD8 افزایش یافته است.
چنین یافته ای نشان می دهد که سلول های CD8 T در حال ویژگی خاص این بیماری هستند. محققان امیدوارند که چه چیزی را پیدا کرده و چگونه به سلولهای CD8 T سرکوب کننده سیستم ایمنی کمک می کند.

محققان پیشنهاد می کنند که دو نوع سلول ، سلولهای التهابی T و سلولهای فعال کننده کننده سیستم ایمنی بدن یا همان CD8 ، به طور متوازن با یکدیگر کار می کنند و بیماریهای خود ایمنی می تواند به دلیل عدم تعادل آنها باشد. به گفته‌ی پروفسور Davis :
ما کاملاً فکر می کنیم که چنین چیزی در بیماری های خود ایمنی انسان اتفاق می افتد . این عمل ، مکانیسمی را نشان می دهد که واقعاً هیچ کس از آن استقبال نمی کند.

این ایده که برخی سلولهای CD8 T قدرت سرکوب التهاب را دارند ، جدید نیست. دانشمندان ابتدا این ایده را در دهه ۱۹۷۰ مطرح کردند ، اما محققان به دلیل تمرکز بیشتر بر سایر ویژگیهای سلولهای ایمنی ، آن را مورد توجه قرار دادند.

این تیم در نظر دارد روند تحقیق را به سمت بررسی نقش احتمالی سلولهای سرکوبگر CD8 T در سایر شرایط خود ایمنی هدایت کند.  به گفته‌ی پروفسور Davis ، یک مجموعه فرعی از سلولهای CD8 T موجود است که عملکردی سرکوبگرانه دارد.