آیا ورزش تاثیری بر بیماری آلزایمر دارد ؟

یک مطالعه‌ حاصل از تصویربرداری مفهومی از مغز نشان می دهد که چهار یا پنج بار ورزش در هفته ممکن است پیشرفت بیماری آلزایمر را در افرادی که از قبل دچار تولید پروتئین سمی بتا-آمیلوئید هستند به تأخیر اندازد.

این مطالعه‌ی جدید ، مطالعه‌ای رندومی‌ست که به مدت یکسال بدست آمده و تحت کنترل بالینی پرفسور Rong Zhang انجام گرفته است‌. او با سازمان‌های نورولوژی ، نوروتراپی و پزشکی داخلی از مرکز پزشکی جنوب غربی دانشگاه تگزاس در Dallas مرتبط است.

او و گروه تحقیقاتی‌اش ، قبلاً تلاشهایی را برای مطالعه رابطه بین ورزش و زوال عقل انجام داده بودند. یکی از این مطالعه ها که Medical news امروز در گزارشی آن را نشان داد ، این بود که ورزش هوازی سلامت مغز افرادی که دارای نقصهای خفیف شناختی هستند را حفظ می کند.

آن مطالعه به طور خاصی نشان داد که ورزش منظم باعث حفظ تمامیت ماده سفید مغز می شود ، که میلیاردها سلول عصبی را در بر می گیرد و با عملکرد اجرایی بهتری همراه است. عملکرد اجرایی ، به توانایی مغز در برنامه ریزی ، سازماندهی و انجام وظایف منتهی میشود‌.

ورزش هوازی می تواند باعث کاهش روند نقص‌های شناختی بیماری آلزایمر میشود.

هم‌اکنون ، یک تحقیق جدید اثرات تنرینات ورزشی در ۷۰ فرد بزرگسالدر رده‌ی سنی ۵۵ به بالا را مورد آزمایش قرار دادند. شرکت کنندگان دارای اختلال خفیف روانشناختی Amnestic (رایج ترین حالت از اختلالات خفیف روانشناختی است که خصوصا حافظه را تحت تاثیر قرار میدهد) بودند. مغز شرکت کنندگان همچنین دارای تجمع بتا آمیلوئید نیز بود . این ترکیب ، پروتئینی است که اگر تا سطوح سمی تولید شود ، نشانگر آلزایمر خواهد بود.

پروفسور Zhang با صحبت درباره انگیزه‌ی این تحقیق جدید می گوید

اگر شما نیز دارای تجمع بتا آمیلوئید در مغزتان باشید ، چه کاری انجام می دهید؟ در حال حاضر پزشکان نمی توانند فاکتوری برای درمان تجویز کنند.


بیشتر بخوانید : گسترش مقاومت آنتی‌بیوتیکی در صورت عدم وجود دارو


فواید تمرینات ورزشی برای هیپوکامپ

بنابراین ، پروفسور Zhang و همکارانش تأثیر برنامه ملایم ، متوسط و شدت بالا از تمرینات هوازی بر حافظه ، عملکرد اجرایی ، حجم مغز و سطح قشر بتا آمیلوئید را تحت نظر داشتند.

آنها همچنین نتایج کل حجم مغز و حجم هیپوکامپ مغز را به عنوان نتایج ثانویه تحت نظر داشتند. هیپوکامپ در درجه اول با یادگیری و حافظه سروکار دارد و معمولاً آلزایمر به شدت بر روی این منطقه تأثیر گذار است.

دانشمندان شرکت کنندگان را به دو گروه تقسیم کردند. یک گروه تمرین هوازی را انجام داده بودند ، و گروه دیگر مشغول انجام فعالیتهای کششی و تسکینی بودند. در پایان جلسه ، هر دو گروه از لحاظ توانایی شناختی ، به ویژه از نظر حافظه و حل مسئله از سطح مشابهی برخوردار بودند.

با این حال ، تصویربرداری از مغز مزایای منحصر به فردی را برای شرکت کنندگان که قبلاً بتا آمیلوئید تولید کرده بودند و مرتباً ورزش کرده بودند ، نشان داد. در مقایسه با شرکت کنندگانی که اصلاً ورزش نکرده بودند ، آنها از کاهش بسیار کمتری از هیپوکامپ برخوردار شده بود.

به گفته‌ی دکتر Zhang :

جالب است که مغز شرکت کنندگانی که دارای بتا آمیلوئید بودند ، بیشتر از سایرین به ورزش هوازی پاسخ دادند.
با اینکه این مداخلات از کوچکتر شدن هیپوکامپ جلوگیری نکردند ، اما کاهش سرعت آتروفی از طریق ورزش می تواند یک کشف هیجان انگیز باشد.

تحقیقات بیشتری مورد نیاز است

با این حال ، نویسندگان تأکید می کنند که آنها هنوز نمی دانند که آیا این کاهش آتروفی در واقع منجر به مزایای روان شناختی می شود یا خیر. به گفته‌ی دکتر Zhang :

من از نتایج هیجان زده می شوم ، اما فقط تا حدی! این یک مطالعه اثبات مفهوم است ، و ما هنوز نمی توانیم نتیجه گیری قطعی بگیریم.

اگر این یافته ها در یک آزمایش بزرگتر تکرار شود ، ممکن است روزی پزشکان به بیماران وخیم پیشنهاد کنند که یک برنامه ورزشی را شروع کنند. در واقع ، درحال حاضر نیز هیچ ضرری در انجام این کار وجود ندارد.

شناخت پایه مولکولی بیماری آلزایمر از اهمیت بسیاری برخوردار است. اما سؤالی که در این زمینه ایجاد میشود این است که آیا می توانیم دانش روزافزون خود درباره زیست شناسی مولکولی را به یک روش درمانی مؤثر تبدیل کنیم؟ ما باید به دنبال جواب آن باشیم.

در حال حاضر ، پروفسور Zhang در حال انجام یک کارآزمایی بالینی ملی است که بیشتر به بررسی ارتباط بین ورزش و زوال عقل می پردازد. این آزمایش ۵ سال طول خواهد کشید و در حال بررسی این موضوع است که آیا تمرینات ورزشی هوازی به همراه داروهایی که باعث کاهش فشار خون و کلسترول می شوند می توانند از شناخت و محافظت از حجم مغز جلوگیری کنند.