Autism

علائم مشترک افراد مبتلا به اوتیسم

اختلاف طیفی اوتیسم چیست!؟

اوتیسم به عنوان یک ناتوانی رشدی پیچیده شناخته شده است.
متخصصان بر این باوراند که بیماری اوتیسم در سه سال اول زندگی شخص ظهور می کند. این وضعیت حاصل اختلالات عصبی است که بر عملکرد طبیعی مغز تاثیر گذاشته و با رشد ارتباطات شخصی و تعاملات اجتماعی فرد ارتباط دارد.
افراد اوتیسمی غیر از مشکل در ارتباطات گفتاری، درگیر مسائل گسترده تری از کنش های متقابل اجتماعی و فعالیت های دیگر زندگی می باشند.
تحقیقات ژنومی به دنبال یافت این مسئله است که شاید افراد مبتلا به اختلالات طیفی اوتیسمی، ویژگی های ژنتیکی مشترکی با افراد مبتلا به اختلال پیش فعالی کمبود توجه (ADHD)، اختلالات دو قطبی، اسکیزوفرنی و یا افسردگی بالینی داشته باشند.
یک تیم تحقیقاتی در انجمن اختلالات طیفی کنسرسیوم ژنومی روانپزشکی، به پنج اختلال و بیماری روحی اشاره کردند که دارای ویژگی های ژنتیکی مشترکی هستند.

ASD چیست؟

ASDمخفف واژه ی Autism Spectrum Disorderand ( اختلالات طیفی اوتیسمی) می باشد که گاهی اوقات به عنوان یک اختلال طیفی توهمی نیز شناختته می شود. در واقع ASD به اختلالی گفته می شود که در اثر یکسری از ناهنجاری های مغزی بروز می کند.

فرد مبتلا به ASD به طورمعمول دارای مشکلات ارتباطی و گفتاری می باشد به طوری که آنها ترجیح می دهند که برخی از رفتار های خاص را به طور مداوم تکرار کنند همچنین نسبت به تغییرات کلی و حتی خیلی جزئی در فعالیت های روزانه، از خود مقاومت نشان می دهند.

بسیاری از دوستان و خویشاوندان این افراد این چنین بیان می کنند که اگر شخص اوتیسمی از تغییری که قرار است در زندگی رخ دهد، آگاه باشد و خود را برای آن اماده کند؛ مقاومتش در مقابل آن تغییر از بین می رود ویا بسیار کمتر می شود.

اوتیسم یک اختلال طیفی گسترده است

اوتیسم یا ASD یک اختلال در طیف های گسترده است به این معنا که هیچ یک از دو فرد اوتیسمی، علائم دقیقا مشابهی ندارند در واقع هر یک از آن ها علائم و نشانه های مختلفی را تجربه می کنند؛ به طوری که عده ای از این افراد دارای علائم خفیف و عده ای دیگر دارای علائم شدیدتری می باشند.
در ادامه به برخی از رایج ترین علائم مشترک موجود در بین این افراد می پردازیم.

مهارت های اجتماعی

شیوه های رفتاری یک فرد اوتیسمی در ارتباط برقرار کردن با دیگران با نحوه ی ارتباط سایر افراد با هم، کاملا متفاوت است. اگر علائم موجود در فرد شدید نباشند، فرد مبتلا ممکن است از لحاظ اجتماعی، در ارتباط برقرار کردن با دیگران غیر معمول و حتی گاهی در گفتارش، تهاجمی به نظر برسد( به عبارتی در سخنانشان به دیگران توهین کنند) و اگر علائم در فرد تشدید پیدا کند؛ شخص اوتیسمی به نظر می رسد که هیچ علاقه ای به برقراری ارتباط با سایر افراد ندارد.

دوستان و افرادی که با یک فرد اوتیسمی در تعامل هستند، همگی به یک امر مشترک اشاره دارند؛ آن هم این است که افراد مبتلا به ASD به سختی می توانند با دیگران ارتباط چشمی برقرار کنند؛ با این حال، چون متخصصان، معلمان و سایر افراد در هر دوره نسبت به قبل، توانایی خود را برای تشخیص اثرات اوتیسم افزایش داده اند؛‌ توانایی برقرار کردن ارتباط چشمی در میان افراد اوتیسمی رو به بهبود می باشد.

در بسیاری از موارد اگر علائم موجود خفیف باشند، شخص می تواند بیاموزد برقراری ارتباط چشمی برای اکثر مردم بسیار با اهمیت است (به عبارتی می توان این مهارت را به آنها آموزش داد).

افراد اوتیسمی ممکن است توانایی انجام رفتار و حرکاتی که همه افراد در جهت جلب توجه دیگران انجام میدهند را نداشته باشند و حتی گاهی نمی توانند تشخیص دهند که شخصی سعی در صحبت کردن با آنها را دارد. این افراد بیشتر علاقه دارند تا با یک فرد یا گروه خاصی ارتباط برقرار کنند اما به دلیل نداشتن مهارت های کافی مانند سایر افراد، توانایی برقراری ارتباط با دیگران را ندارند؛ به عبارتی آنها فاقد مهارت های لازم گفتاری می باشند.

همدلی و درک و آگاهی از احساسات دیگران

فرد اوتیسمی به سختی میتواند احساسات دیگران را درک کند و به طور غریزی در آنها توانایی همدلی با دیگران نسبت به سایر افراد، بسیار ضعیف تر می باشد؛ با این حال اگر این موضوع به طور مداوم برای آنها یادآوری شود(همدلی با دیگران)، توانایی درک احساسات دیگران و همدلی با آنها بسیار بهبود پیدا خواهد کرد.

تمرینات مکرر در افراد اوتیسمی می تواند به افزایش درک انها از احساسات و همدلی کمک کند.
نتیجه ی این تمرینات انجام شده در بعضی موارد نشان دهنده ی بهبود عملکرد احساسی این افراد می باشد، در واقع بعضی از رفتارها و حرکات انان از روی غریزه صورت میگیرد تا به صورت عقلانی بدین معنا که در برخی موارد از روی منطق و عقل، عمل نمی کنند؛ به عبارتی می توان گفت که هر چقدر این احساس در فرد اوتیسمی به صورت طبیعی درآید، باز هم با مشکلاتی همراه خواهد بود همچنین بیان احساسات در چنین افرادی هیچگاه به مانند سایر افراد جامعه نخواهد بود.

تلاش برای برقراری مکالمه با یک فرد اوتیسمی به صورت یک طرفه انجام میشود در واقع همانطور که گفته شد شخص اوتیسمی گاهی اوقات حتی نمیتواند تشخیص دهد که فردی در حال تلاش برای برقراری مکالمه با وی است. آنها ممکن است به دفعات در مورد موضوعی که به آن علاقه زیاد دارد، صحبت کند در واقع تقریبا تمام افراد که بر روی این کره خاکی زندگی می کنند؛ ترجیح می دهند که بیشتر در مورد خودشان و علایقشان صحبت کنند تا دیگران و این طبیعت انسان است، این موضوع در مورد افراد اوتیسمی بیشتر صدق می کند به عبارتی این ویژگی ذاتی در این دسته از افراد بیشتر نمایان میشود؛ با این حال در یک گفتگو بین یک فرد سالم و یک فرد اوتیسمی امکان مبادله نظرات، افکار و احساسات بسیار کم است.

تماس فیزیکی

برخی از کودکان مبتلا به اوتیسم علاقه ای به اینکه مورد نوارزش قرار بگیرند و یا توسط دیگران لمس شوند را ندارند البته این مسئله در مورد همه ی آنها صدق نمی کند حتی بسیاری از آنها از اینکه پدر، مادر، خواهر، برادر یا معلم و دوست هایشان را در آغوش بگیرند، بسیار لذت میبرند.

گاهی انجام تمراینات و امید به اینکه یک ارتباط فیزیکی در مورد افراد اوتیسمی به وقوع بپیوندد، زیر سوال می رود! به طور مثال اگر کودکی پای کودک دیگری را زخمی کند، فرد اوتیسمی از این اتفاق بسیار هیجان زده و خوشحال می شود وشروع به خندیدن می کند؛ این در حالی است که اگر همان آسیب برای خود او اتفاق بیفتد، ممکن است رفتاری کاملا متفاوت از کودک مبتلا به اوتیسم سر بزند.

صداهای بلند، بوها و نور

افراد اوتیسمی به طور معمول احساس ناخوشایندی نسبت به صداهای بسیار بلند دارند و غالبا آنها را شوک برانگیز می دانند. چنین احساسی را ممکن است در مورد بوها و تغییر بعضی از شرایط محیطی مثل میزان شدت نور و یا دما محیط نیز داشته باشند.

برخی معتقدند که چنین احساسی در اصل به خاطر بو، صدا و یا نور رخ نمی دهد بلکه عامل بروز چنین احساسی ناگهانی بودن آن تغییرات و عدم آگاهی فرد اوتیسمی در برابر این شرایط است که در واقع باعث شوکه شدن فرد مبتلا به اوتیسم می شود.

همانطور که گفته شد اگر فرد اوتیسمی از اتفاقی که قرار است رخ بدهد، آگاهی داشته باشد، خیلی راحتر می تواند با آن مقابله کند؛ حتی یادآوری اینکه ممکن است اتفاقی رخ دهد، به او در رویارویی با آن تغییرات ، بسیار کمک می کند.

تکلم

هر چقدر شدت بیماری بیشتر باشد، تاثیرات بیماری بر مهارت های گفتاری فرد نیز بیشتر خواهد بود. بسیاری از کودکان مبتلا به ASD هرگز توان صحبت کردن را ندارند. افراد اوتیسمی معمولا کلمات و عباراتی را که می شنوند، تکرار می کنند– اتفاقی که آن را “echolalia” (پژواک گویی) می نامند.

این افراد در مقایسه با سایر افراد دارای تن صدای یکنواخت بوده و بسیار سرد و رسمی صحبت می کنند؛ حتی ممکن است یک نوجوان مبتلا به اوتیسم به مانند یک استاد دانشگاه صحبت کند.

رفتارهای تکراری

افراد اوتیسمی علاقه ی بسیاری به قابل پیش بینی بودن وقایع دارند در واقع آنها زندگی روتین و بدون تغییر را بسیار دوست دارند؛ به طوری که انجام رفتارهای تکراری در بین این افراد بسیار شایع است. هرچند شاید در نظر بسیاری از افراد جامعه چنین حرکاتی بسیار عجیب می باشد. به طور مثال یک کودک مبتلا به اوتیسم ممکن است یک نقاشی را چندین بار در صفحات مختلف پشت هم بکشد.

کودکان سالم در میایسه با یک کودک اوتیسمی بسیار بهتر و سریعتر خود را با تغییر شرایط تطبیق می دهند در حقیقت تغییر در زندگی را دوست دارند منظیر اولین تجربه مسواک زدن یا حمام رفتن و یا…؛ در حالی که کودک مبتلا به اوتیسم در صورت بروز چنین تغییراتی دچار آشفتگی می شود.
برخی از افراد معتقداند باید به کودکان اوتیسمی آموخت که چگونه بهتر از عهده ی تغییرات موجود در زندگی برآیند؛ اجبار آنها به قبول شرایط مانند رفتار سایر کودکان، می تواند تاثیرات عکسی در زندگی آنها داشته باشد.

رشد متفاوت افراد اوتیسمی

رشد کودکان در تمام زمینه ها متعادل و هماهنگ است؛ درحالی که این مسئله درمورد یک کودک اوتیسمی صدق نمی کند؛ مهارت های شناختی او ممکن است به سرعت رشد کنند اما مهارت های اجتماعی و گفتاری کودک، رشد کمتری خواهد داشت؛ از طرف دیگر امکان دارد سرعت رشد مهارت های گفتاری آنها بسیار بیشتر از مهارت های حرکتی شان باشد.

این کودکان قادر نخواهند بود که به خوبی سایر کودکان، یک توپ کوچک را لمس کنند اما می توانند دایره لغات فوق العاده ای داشته باشند؛ با این وجود سرعت رشد مهارت های احتماعی این ابراد به اندازه ی دیگران نخواهد بود.

قدرت یادگیری غیر قابل پیش بینی

چگونگی سرعت یادگیری مطالب در یک کودک اوتیسمی می تواند بسیار غیر قابل پیش بینی باشد، آنها ممکن است مطالب را سریعتر از سایر کودکان بیاموزند مانند چگونگی خواندن لغات بلند؛ حتی ممکن است برای انجام یک کار، سخت ترین روش انجام ان را زودتر از آسان ترین روش آن ، یاد بگیرند.

تیک های جسمی

بروز تیک در افراد اوتیسمی آنقدر ها هم غیر معمول نیست و در اکثر آنها مشاهده میشود.این تیک ها معمولا جنبش های جسمی هستند که می توانند به طور متناوب رخ دهند حتی برخی از این تیک ها می توانند بسیار پیچیده باشند و براد مدتی طولانی تداوم داشته باشند.

تعدادی از افراد اوتیسمی بر خلاف سایرین قادر به کنترل چنین تیک هایی می باشند و اغلب انجام این کار برای آنها لذت بخش خواهد بود.

وسواس های فکری

افراد اوتیسمی اغلب دارای وسواس های فکری مختلفی می باشند .

باور های نادرست در مورد افراد مبتلا به اوتیسم

همه افراد اوتیسمی همانند سایر افراد، احساساتی همچون عشق، غم، شادی، درد و… را تجربه خواهند کرد؛ اما نحوه ی ابراز و بیان آنها متفاوت از سایر افراد است و این مسئله دلیل بر این نخواهد بود که این افراد بی احساس اند و هرگز هیچ احساسی را تجربه نخواهند کرد!
در حقیقت این باورهای غلط که ناشی از جهل و عدم آگاهی بسیاری از افراد می باشد؛ امروزه با وجود اطلاعات گسترده، تقریبا از بین رفته اند.

نکته قابل توجه در مورد این افراد این است که آنها دارای یک نعمت باورنکردنی و یا یک استعداد منحصر به فرد در زمینه اعداد یا موسیقی می باشند(البته نه همه ی آنها)؛ با این حال تعدادی از آنها دارای IQ بالا و استعدادی بی نظیر در زمینه دانش کامپیوتر می باشند.
یک شرکت نرم افزار آلمانی به نام SAP AG با اطلاع از این موضوع در سال ۲۰۱۳ اعلام نمود که در نظر دارد صدها نفر از افراد اوتیسمی را در زمینه های مختلف کامپیوتر در شرکت خود استخدام نماید.