آلودگی نور و داروهای خواب آور میتوانند با بی خوابی مرتبط باشند

پژوهش جدیدی که در مجله ی پزشکی بالینی خواب منتشر شده،نشان می‌دهد که قرار گرفتن در معرض نورپردازی مصنوعی شب در فضای باز،که به عنوان آلودگی نور شناخته می‌شود،خطر ابتلا به بی‌خوابی را افزایش می‌دهد.

بی‌خوابی های کوتاه مدت حدود ۳۰‎٪ بزرگسالان ایالات متحده را تحت تاثیر قرار می‌دهد.

همچنین ۱۰‎٪ مردم در کشور دچار بی‌خوابی مزمن هستند.

محققان ارتباط خواب ناکافی با بیماری های مزمن مثل دیابت نوع ۲،بیماری های قلبی عروقی ،و چاقی،تا اختلالات روانی مثل افسردگی را دریافتند.


بیشتر بخوانید:محرومیت از خواب باعث دهیدراسیون می‌شود


ارتباط بین نور و خواب به خوبی مستند شده است.برای مثال،نتایج اخیر نشان می‌دهد که نور ساطع شده از صفحه های نمایش می‌تواند بر سلول های حساس به نور در شبکیه تاثیر بگذارد و تنظیمات ساعت بدن را برهم بزند.ساعت بدن ساختار مغزی است که چرخه ی خواب و بیداری را تنظیم می‌کند.

درحالیکه ممکن است قابل درک باشد که نوری که از لپتاپ ها و گوشی های هوشمند منتشر می‌شود در خواب ما اختلال ایجاد می‌کند،اما تعجب آور است که نورپردازی مصنوعی شب در فضای باز می‌تواند اثر مشابهی داشته باشد.

تحقیق جدیدی ارتباط بین قرار گرفتن بیش از حد در آلودگی نور و استفاده از قرص های خواب آور در سالمندان را نشان می‌دهد.

Kyoung-bok Min که استادیار دانشکده کاردرمانی در دانشگاه ملی سئول در کره ی جنوبی است،این تحقیق را به همراه دکتر Jin-young Min از دانشکده طب پیشگیری به اثبات رساند.

همانطور که پژوهشگران اشاره کردند،”نورپردازی مصنوعی شب در فضای باز بیش از پیش به عنوان شکلی از آلودگی محیط زیست شناخته می‌شود که اثرات زیان آوری بر سلامت انسان می‌گذارد.”

برای بررسی ارتباط احتمالی با سلامت خواب در سالمندان،پژوهشگران داده های کمیته ملی خدمات بیمه سلامت عمومی (NHIS-NSC) را تحلیل کردند.پژوهش گروهی برپایه یک جمعیت در کره ی جنوبی بین سال های ۲۰۰۲ و ۲۰۱۳ هدایت شد.

جمعیت مورد مطالعه شامل ۵۲/۰۲۷ بزرگسال ۶۰ سال به بالا می‌شد.ظاهرا هیچ یک دچار اختلال خواب تشخیص داده نشده بودند،و زنان حدود ۶۰‎٪ از آنها را تشکیل می‌دادند.

محققان از داده های ماهواره ای برای ترتیب قرارگیری نورمصنوعی فضای باز استفاده کردند و این داده ها را با مناطق مسکونی هر فرد مقایسه کردند تا میزان در معرض نور قرار گرفتن آنها را مشخص کنند.

این تیم همچنین اطلاعاتی را از مطالعات (NHIS-NSC) جمع‌آوری کرد که در مورد استفاده از دو داروی خواب آور به نام زولپیدم و تریازولام بود.به حدود ۲۲‎٪ از جمعیت موردمطالعه این نوع دارو تجویز شده بود.

محققان میزان قرار گرفتن در معرض نور مصنوعی شبانه فضای باز را در هر فرد به کمک چارک ها طبقه‌بندی کردند و دریافتند که میزان قرارگیری در نور بیشتر با افزایش تعداد تجویز داروهای خواب و دوز روزانه آنها ارتباط دارد.

سالمندانی که بیشتر در معرض نورپردازی مصنوعی شبانه فضای باز قرار می‌گیرند نیز متمایل می‌شوند که قرص های خواب آور را در دوره های طولانی تری مصرف کنند.

Kyoung-bok Min نماینده ی تجویز داروهای خواب آور برای سالمندان در کره ی جنوبی نتیجه گیری کرد که این پژوهش وابستگی قابل توجه میان شدت نورمصنوعی فضای باز و رواج بی‌خوابی را نشان می‌دهد.

محقق اضافه کرد که:

 

نتایج ما از داده های حمایتی برخوردار است که نورپردازی مصنوعی شبانه فضای باز می‌تواند با محرومیت از خواب مرتبط باشد.

با توجه به شواهد علمی اخیر،از جمله نتایج تحقیقات ما،نورپردازی فضای باز می‌تواند یک عامل ریسک جدید برای تجویز داروهای خواب آور باشد.