lung

جهش ژن برای بدخیمی در سرطان ریه هماهنگ است

براساس گزارش جدید در ژورنال دسترسی آزاد ELife ، دانشمندان دقیقاً نشان داده اند که چگونه جهش ها در دو ژن مختلف برای ایجاد تومورهای بدخیم ریه انجام می شود.

این مطالعه در موش های مهندسی ژنتیکی شده ویژگی های تومورهای ریه را از زمانی که غیرقابل مشاهده و کوچک هستند تا زمانی که بزرگتر و بالقوه کشنده هستند بررسی کرد.این نتایج تأثیرات جدیدی بر مکانیسمهای پیشرفت تومور می گذارد و به محققانی که در حال حاضر داروهای تومورهای ریه را تولید می کنند ، کمک خواهد کرد.


بیشتر بخوانید:دارویی که می تواند خطر ابتلا به سرطان ریه را افزایش دهد!


انواع بسیاری از سرطان ریه وجود دارد: سرطان ریه سلول غیر کوچک (NSCLC) اصلی ترین علت مرگ ناشی از سرطان در سطح جهان است ، و آدنوکارسینوم ریه رایج ترین زیر گروه NSCLC است.در حدود ۷۵٪ از آدنوکارسینوما ریه دارای جهشهایی هستند که بر دو مکانیسم مهم کنترل رشد سلول تأثیر می گذارد ، مسیر MAP کیناز و مسیر PI3′- کیناز.هر مسیر به تنهایی برای ایجاد سرطان ریه کافی نیست. آنها باید هماهنگ شوند تا این اتفاق بیفتد.

نویسنده اصلی اد ون وین ، همکار سابق نویسنده ارشد مارتین مک ماهون در انستیتوی سرطان هانتسمن (HCI) در دانشگاه یوتا ، سالت لیک سیتی ، ایالات متحده توضیح می دهد:

“ما می دانستیم که جهش در مسیر MAP کیناز رشد تومورهای خوش خیم ریه را تقویت می کند ، اما جهش PI3′- کیناز به تنهایی باعث ایجاد تومور در همان سلول ها نمی شود.در عوض ، این مسیرها برای رشد تومورهای بدخیم همکاری می کنند ، اما ما نمی دانستیم که چه تغییرات مولکولی در نتیجه این همکاری رخ داده است و چگونه سلول های ریه با پیشرفت سرطان مشخصاتشان را از دست می دهند.”

این تیم موش هایی را که دارای جهش هایی بودند و فقط در سلول های ریه بنام پنوموسیت نوع ۲ فعال بودند ، مورد مطالعه قرار دادند. آنها اثرات این جهش ها را بر روی ژن ها و مولکول های پروتئین در سلول های فردی در مراحل مختلف رشد تومور تجزیه و تحلیل کردند.وقتی آنها به بیان ژنهای تومورهای MAP و PI3′-کیناز نگاه کردند ، دریافتند که سلولهای توموری سطح ژنهایی را نشان می دهند که نشانگر پنوموسیت نوع ۲ است و نشان می دهد که این سلولهای ریه هویت خود را از دست داده اند.


بیشتر بخوانید:در سرطان، جهش‌های موجود در بافت‌های سالم بیشتر از بافت‌های آلوده است!


در مرحله بعد ، تیم بررسی کرد که کدام مولکول ها مسئول هماهنگی مسیرهای MAP و PI3′- کیناز با هم هستند.برچسب زدن فلورسانس از مولکول هایی که قبلاً در تخصص سلول های ریه درگیر بودند ، نتایج غافلگیرکننده ای نشان داد ، این مولکولها در از بین رفتن هویت سلولهای ریه که در پیشرفت تومور نقش دارند ، نقشی ایفا نکردند.در عوض ، به نظر می رسد که یک مولکول به نام PGC1α درگیر شده است.

این تیم برای بررسی اینکه آیا PGC1α مستقیماً از دست می رود هویت پنوموسیت نوع ۲ در طول توسعه تومور ریه ، موش را با یک نسخه سکوت شده از مولکول ، در کنار جهش در مسیر MAP کیناز مورد مطالعه قرار دادند.آنها دریافتند که خاموش کردن PGC1α باعث می شود سلولهای ریه با همکاری با دو مولکول دیگر که برای این تخصص لازم هستند ویژگیهای تخصصی خود را از دست بدهند.

نویسنده ارشد مارتین مک ماهون ، مدیر ارشد ترجمه پیش بالینی در HCI و استاد پوست در سالت لیک سیتی توضیح می دهد :

“در مجموع ، نتایج ما بر مکانیسم هایی که مسیرهای مربوط به آن در توسعه تومور ریه نیز نقش دارند ، تأثیر می گذارد تا بر تخصص سلولهای تومور تأثیر بگذارد ،از آنجا که هر دو مسیر MAP کیناز و PI3′- کیناز اهداف توسعه دارو هستند ، این مطالعه ممکن است بر استقرار داروهایی که در حال حاضر در کارآزمایی های بالینی ، تفسیر نتایج آزمایش و روند کشف جدیدی از داروهای سرطان ریه تأثیر می گذارد ، اثر بگذارد. “