Cancer

چرا تاکنون درباره ى سرطان قلب چیزى نشنیده اید؟

همگى ما درباره ى ابتلا به بیمارى هایى همچون تومور مغزى، سرطان ریه، سرطان سینه، سرطان پروستات و انواع دیگر سرطان ها کمابیش مطالبى شنیده ایم. اینطور به نظر مى رسد که هریک از اعضا بدن انسان ممکن است در معرض خطر ابتلا به سرطان قرار گیرند؛ با این وجود پس چرا تاکنون کسى در مورد ابتلا به سرطان قلب چیزى نشنیده است؟ چه چیزى در مورد این عضو سبب مصونیت آن نسبت به این بیمارى شده است؟

مصونیت قلب

ابتلا به سرطان قلب پدیده اى نادر است اما دال بر غیر ممکن بودن آن نیست. این نوع سرطان به ندرت مشاهده مى شود به طوریکه که حتى انجمن سرطان آمریکا در آمارهاى سالیانه خود نامى از آن نمى برد. سرطان قلب تحت لواى سرطان هاى “بافت هاى نرم” بدن قرار مى گیرد که در سال ٢٠١٨،  سیزده هزار و چهل مورد جدید از آن ها گزارش شده است. در مقایسه با سرطان سینه که تعداد مبتلایان آن   نزدیک به ٣٠٠ هزار مورد رسید؛ کلینیک Mayo در هر سال تنها یک مورد سرطان قلب  مشاهده مى کند.


بیشتر بخوانید: تحریک کردن سلول های ایمنی برای خوردن سرطان!


چه اتفاقی در سلول های قلب رخ مى دهد؟

علت این امر در چکونگى عملکرد سرطان نهفته است. سرطان با یک جهش در DNA سلول آغاز می شود. بسیاری از این جهش ها زمانی رخ می دهند که یک سلول تقسیم می شود: هر بخش نیازمند به ساخت یک کپی از DNA مى باشد و این نسخه ها همیشه کامل نیستند و فی الحال نیاز به نسخه های بیشتری دارند تا این جهش را به سلول های دختر منتقل کند، بنابراین باید تقسیمات سلولی بیشتری صورت گیرد. به همین دلیل است که سرطان اغلب در اندام هایی همانند پوست و روده که  که نیازدارند سلول های خود را مرتبا بازسازى کنند رخ مى دهد. 

اما سلولهای قلب پس از اینکه در رحم مادر شکل گرفتند تقریبا به طور کامل عملیات تقسیم شدن را متوقف مى سازند؛ مگر به منظورجایگزینی سلول های زخمى و یا آسیب دیده. این موضوع بدان معنی است که حتی اگر جهشى هم صورت گیرد گسترش آن دشوار خواهد بود.

عوامل دیگری نیز وجود دارند که می توانند با زمینه سازى وقوع جهش به انواع سرطان منجر شوند. اشعه ماوراء بنفش، مواد سرطان زا موجود در مواد غذایى و حتى هورمون استروژن در سینه ها که به ترتیب سرطان پوست، تومور بدخیم در کولون روده و سرطان سینه را به دنبال خواهند داشت. با این حال، قلب در معرض بسیاری از مواد سرطان زا قرار ندارد، بنابراین نگرانی هاى کمترى نسبت به جهش های خطرناک DNA نیز وجود دارد.