؟؟؟

آیاژنتیک تاثیرات ورزشی را تحت تاثیرقرارمی دهد؟

چه چیزی توانایی ورزشی را تعیین می کند؟ محدودیت عملکرد ورزشی انسان چیست؟
سال ها پیش، هیچ انسانی فکر نمی کرد که بتوان مسافت ۱ مایل را کمتر از ۴ دقیقه پیمود؛ اما در سال ۱۹۵۴، راجر بانیستر این کار را کرد و پس از او توسط افراد زیادی این رکورد شکسته شد.

عوامل موثر بر عملکرد انسان در ورزش چیست؟
بسیاری از فیزیولوژیست ها بر این باورند که برخی از این عوامل عبارتند از چیزهایی مانند تغذیه، انگیزه، محیط زیست و پیشرفت در تجهیزات (کفش ، کت و شلوار، لباس های شنا، اسکی، دوچرخه) که همه به بهبود قابل توجه در عملکرد ورزشی می انجامند.
بسیاری از فیزیولوژیست ها معتقدند که محدودیت های عملکرد ورزشی ممکن است با ژنتیک ما مرتبط باشد، به ویژه ژن هایی که استقامت قلبی عروقی و نوع فیبر عضلانی را تنظیم می کنند.

-نقش های شکل دهنده ژنتیک:
ژنتیک،ما را در بسیاری جهات از جمله پتانسیل ما برای پیشرفت در ورزش تحت تاثیر قرار می دهد. آموزش، رژیم غذایی و سایر عوامل نقش مهمی در توسعه پتانسیل ما دارند، اما ژنهای ما نیز ممکن است عملکرد را محدود کنند.
شما ممکن است پتانسیل ژنتیکی برای داشتن یک ورزشکار قهرمان را داشته باشید، اما اگر شما یک شیوه زندگی پرخوری و بدون ورزش را پیش بگیرید بعید است که این پتانسیل را به دست آورید.از سوی دیگر، کسی که دارای پتانسیل ژنتیکی محدود است، می تواند راهی برای جبران و تبدیل شدن به یک ورزشکار خوب را پیدا کند.
ژنتیک تأثیر زیادی بر روی قدرت، اندازه عضلات و ترکیب فیبر عضلانی (آستانه سریع یا آهسته)، آستانه بی هوازی (AT)، ظرفیت ریه، انعطاف پذیری و تا حدی استقامت دارد.یک محدودیت عمده برای ورزشکاران استقامتی، ظرفیت قلب یا توانایی قلب برای انتقال اکسیژن کافی (از طریق جریان خون) به عضلات اسکلتی است. این نیز، به طور عمده توسط ژنتیک تعیین می شود
محدودیت دیگر برای ورزشکاران استقامتی، توانایی بافت عضلانی برای استفاده موثر از اکسیژن است و ATP (آدنوزین تری فسفات)، سوختی است که باعث انقباض عضلانی و حرکت می شود. کارایی این فرآیند با چیزی به نام VO2 max (حداکثر حجم اکسیژن) اندازه گیری میشود.

-نحوه تاثیر ژنتیک پاسخ ورزشکار به آموزش:
ژن های شما همچنین می توانند تعیین کنند که چگونه بدن شما به آموزش، رژیم غذایی و سایر عوامل خارجی پاسخ دهد.
تحقیقات در مورد استقامت هوازی بعضی افراد نشان می دهد که برخی افراد به آموزش نسبت به دیگران بهتر پاسخ می دهند. بنابراین حتی اگر پتانسیل ژنتیکی کمی برای استقامت داشته باشید، ممکن است به آموزش خود به طور کامل پاسخ دهید همان طور که ممکن است کسی «استعداد ژنتیکی» داشته باشد ولی به آموزش پاسخ ندهد.
آموزش همچنین باعث افزایش کارایی قلبی می شود، اما میزان این افزایش ممکن است به ژنتیک بستگی داشته باشد. ورزشکاران با استعداد ژنتیکی بالا واکنش بسیار بیشتری نسبت به تمرین خواهند داشت و تعداد زیادی از میتوکندری ها را در سلول ها افزایش خواهند داد.(میتوکندری ها در سلول هایی هستند که ATP تولید می کنند، بنابراین هرچه میتوکندری بیشتر باشد کارآیی بدن نیز بیشتر است)