چگونه جلوی سرطان تخمدان را بگیریم؟

کمتر از نیمی از بیماران مبتلا به سرطان تخمدان تنها تا پنج سال پس از تشخیص بیماری، زنده ماندند. به گفته انجمن سرطان آمریکا این به این علت است که، تنها در حدود یک پنجم موارد سرطان تخمدان در اوایل تشخیص داده می شود، زمانی که شانس درمان و بهبودی بیشتر است. کرن لوانون پزشک و محقق در مرکز پزشکی Chaim Sheba  در مرکز اسرائیل گفت:

اگر ما بتوانیم این واقعیت را با تشخیص (سرطان تخمدان) در یک مرحله قابل درمان تغییر دهیم، می‌توانیم بسیاری از زندگی‌ها را نجات دهیم.

در مجله Molecular & Cellular Proteomics محققان به رهبری لوانون از دانشگاه تلاویو یک آزمایش جدید برای سرطان تخمدان گزارش دادند، که از آزمایشات پیش بهتر است. آنها امیدوارند که این غربال برای خانم هایی که به علت بیماری ژنتیکی در معرض این بیماری هستند، مورد استفاده قرار بگیرد. محققان از proteomics برای تجسس در اموری از سرطان در مایع رحم استفاده کردند. آنها نمونه هایی از زنان مبتلا به سرطان تخمدان را طی درمان تحت عمل جراحی قرار دادند و آنها را با داوطلبانی که با سرطان ارتباط ای نداشتند و دچار بیماری های دیگر مانند: فیبروئید های رحمی یا خونریزی بیش از حد بودند مقایسه کردند.

مایعات بدن حاوی بسیاری از پروژه این‌ها هستند. سیگنال های قوی از پروتئین های رایج موجود در مایعات بدن می‌توانند جلوی سیگنال‌های پروتئین هایی که در معرض سرطان قرار دارند را بگیرند و آنها را مسدود کنند. محققان برای غلبه بر مشکلات این پروتئین‌ها میکرو وزیکول ها را از مایع رحم جدا کردند. از آنجایی که میکرووزیکول ها از سلول ها ریخته می‌شوند، به همین علت آنها هیچ یک از پروتئین های پلاسمای سیگنال را پوشش نمی‌دهند.

با استفاده از proteomics، محققان هزاران پروتئین در میکرووزیکول های رحم را در ۱۲ تا داوطلب سالم به ۱۲ داوطلب مبتلا به سرطان را مورد بررسی قرار دادند. سپس آنها از الگوریتم های یادگیری ماشینی برای یافتن الگوهایی استفاده کردند که باعث ایجاد تمایز هایی بین نمونه‌ها می‌شد. لوانون گفت:

ما یک مجموعه تشخیصی از ۹ پروتئین را ایجاد کردیم که در آن زنان مبتلا به سرطان تخمدان و زنان با حساسیت بالا را نسبت به گزارش های قبلی بهتر نشان می‌داد.

محققان سپس دقت مجموعه را در یک گروه ۱۵۲ نفره از زنان آزمایش کردند که ۳۷ مورد از آنها سرطان تخمدان داشتند. این ‌آزمون ۷۰ درصد حساسیت تشخیصی داشت به این معنی که درستی تشخیص سرطان به این صورت بود که ۲۵ نفر از ۳۷ شرکت کننده که واقعاً دچار سرطان بودند شناخته شدند و ۷۶ درصد از تشخیص در مورد داوطلبان سالم نیز درست بود. اما آزمایشات قبلی proteomics که حساسیت کمتر از ۶۰ درصد داشتند بهتر عمل کرده بود.

نویسندگان پیشنهاد می کنند که آزمایش آنها ممکن است فایده بیشتری برای زنان جوان که خطر ابتلا به سرطان تخمدان ها بالاست، داشته باشد. آنها همچنین معتقدند که روش جداسازی میکرووزیکول ها از مایعات بدن برای شناسایی سیگنال های سرطانی ناخوشایند، وعده ای برای تشخیص انواع سرطان های دیگر نیز می تواند باشد.