ورزش کردن همراه با محدودیت در مصرف کالری چه عواقبی در پی دارد؟

یک مطالعه جدید که در ژورنال Bone and Mineral Research منتشر شده، نشان می دهد که استخوان های موجود در پستانداران تحت اثر منفی محدودیت در مصرف کالری می باشند و به ویژه ورزش کردن و محدودیت در مصرف کالری می تواند این اثر منفی بر سلامت استخوان ها را شدت دهد. Maya Styner، استادیار دانشکده پزشکی دانشگاه UNC و نویسنده ارشد این مطالعه، می گوید:

این یافته ها برای ما کمی تعجب آور بود. مطالعات گذشته در موش ها به ما نشان دادند كه ورزش کردن همراه با یک رژيم غذايي با كالري نرمال و حتي رژيم غذايي با كالري بالا براي سلامت استخوان ها خوب است. حال ما مي آموزيم كه اين امر براي ورزش همراه با رژيم غذايي محدود در مصرف كالري صحت ندارد. 

تحقیقات Styner بر چربی موجود در مغز استخوان موش ها متمرکز می باشد. اگرچه چربی در استخوان به طور کامل درک نشده، اما تا به امروز تصور می شود که برای استخوان های پستانداران از جمله انسان مضر می باشند، زیرا باعث ضعیف تر شدن استخوان می شود. چربی کمتر در مغز استخوان معمولاً نشانه سلامت بهتر استخوان ها می باشد.

مطالعات گذشته Styner به بررسی اثرات کالری مصرفی بر چربی مغز استخوان، همراه با نقش های ورزشی می پردازد. او دریافت که در چاقی ناشی از مصرف کالری بیش از حد، مقدار چربی مغز استخوان افزایش می یابد. ورزش در دو موش چاق و وزن معمولی باعث کاهش چربی مغز استخوان و بهبود تراکم استخوان ها می شود. آخرین مطالعه بررسی شده به دنبال این است که بداند در صورت محدود کردن مصرف کالری، چربی های مغز استخوان و سلامت کلی استخوان ها چه می شود.

در اینجا چهار گروه از موش ها در این مطالعه قرار گرفتند. یک گروه در رژیم غذایی منظم (RD)، یک گروه در رژیم غذایی با محدودیت در مصرف کالری (CR) و خر دو گروه ورزش می کردند. موش های گروه CR، سی درصد کمتر از موش های RD غذا خوردند.

طبق گفته وزارت کشاورزی ایالات متحده (USDA) ، یک زن نسبتاً فعال، حدود ۳۰ سال سن باید ۲۰۰۰ کالری در روز مصرف کند. کاهش ۳۰ درصدی با رژیم غذایی روزانه ۱۴۰۰ کالری برابر می باشد، یعنی تقریباً به همان مقدار پیشنهادی که بیشتر خانم ها سعی می کنند، وزن خود را با یک پوند در هفته کاهش دهند.

Styner دریافت که موش های گروه CR وزن خود را از دست داده اند، اما افزایشی در چربی مغز استخوان مشاهده شد. Styner، گفت:

ما در این محدودیت مصرف کالری شاهد افزایش قابل توجهی چربی در مغز استخوان بودیم. در این گروه همچنین تراکم استخوان کاهش یافته است. به دلیل کاهش کالری، تراکم کمتری از استخوان را داشتند. 

هر دو گروه CR از موش ها به آن ها مکمل های ویتامین و مواد معدنی داده شد تا با گروه RD که از غذای اضافی که می خورند، مطابقت داشته باشند. Styner می گوید، این آزمون برای ارزیابی تأثیر محدودیت در مصرف کالری بر سلامت استخوان ها می باشد و کمبود مواد مغذی در این آزمایش مطرح نیست.

هنگام معرفی ورزش به گروه CR، چربی مغز استخوان نیز مانند مطالعات قبلی کاهش یافته، اما کمیت و کیفیت کلی استخوان نیز کاهش یافته است. ورزش به جای قوی تر ساختن استخوان ها، هنگام همراه شدن با محدودیت در مصرف کالری باعث می شود که استخوان ها شکننده تر شوند. Styner گفت:

یک رژیم غذایی با کالری پایین نیز بسیار مغذی و سالم به نظر می رسد در صورتی که می تواند تأثیرات منفی (بخصوص هنگامی که با ورزش کردن همراه باشد)، بر سلامت استخوان ها بگذارد. این مهم است که زنان در نظر بگیرند که با افزایش سن، سلامت استخوان به طور طبیعی کاهش می یابد. دریافت کالری به اندازه نرمال و ورزش روزانه می تواند تأثیر زیادی در استحکام استخوان ها در برابر خطر شکستگی یا تَرَک داشته باشد.

Styner و گروهش اکنون قصد دارند تحقیقات بیشتری را انجام دهد تا هدف چربی مغز استخوان و دلیل اینکه تحت تأثیر رژیم و ورزش می باشد را مورد مطالعه و بررسی قرار دهند.