lab mouse

درمان پیری سلول ها

 تزریق سلول های پیری به موش های جوان باعث از دست دادن سلامتی و عملکرد می شود،اما درمان موش ها با ترکیب دو دارو موجود، سلول های پیر را از بافت ها پاک کرده و عملکرد فیزیکی را بازسازی می کند. طبق این مطالعه این داروها طول عمر ذا در موش های سالم افزایش داد.

یک تیم تحقیقاتی تحت رهبری دکتر James L. Kirkland از کلینیک Mayo در روچستر، مینه سوتا دریافتند که تزریق حتی تعداد کمی از سلول های پیر به موش جوان و سالم باعث آسیبی می شود که منجر به اختلال در عملکرد فیزیکی می شود. محققان همچنین دریافتند که درمان با ترکیب Dasatinib و quercetin میتواند از ایجاد آسیب سلولی جلوگیری کند، اختلال عملکرد فیزیکی را به تاخیر انداخته و در مواردی که به طور طبیعی پیری دارند، طول عمر آنها را افزایش دهد.

ریچارد جود هودز «Richard J. Hodes» دکتر مرکز ملی تحقیقات پیری NIA میگوید: “این مطالعه شواهد قانع کننده ای مبنی بر هدف گیری فرایند بنیادی پیری نشان می دهد – در این مورد، پیری سلولی در موش ها – می تواند وضعیت های مرتبط با سن را به تاخیر انداخته و سلامتی و زندگی طولانی تر را به همراه داشته باشد،این مطالعه نیز نشان می دهد بررسی مکانیسم های بیولوژیکی ممکن است منجر به درک بهتر از روند پیری شود.”

بسیاری از سلول های طبیعی به طور مداوم رشد میکنند، می میرند و تکثیر می‌شوند.

پیری زودرس فرآیندی است که در آن سلولها عملکردهای خود از جمله توانایی تقسیم و همانند سازی را از دست میدهند،اما در برابر مرگ سلول مقاوم هستند. به نظر می رسد که چنین سلول هایی بر روی سلول های مجاور خود نیز تاثیر می گذارند زیرا پروتئینهای التهابی و مولکول های بازسازی بافت را از خودترشح می کنند. تعداد سلول های پیر در بافت ها با افزایش سن، افزایش می یابد، آنها همچنین در اندام های در معرض با بسیاری از بیماری های مزمن و بعد از اشعه یا شیمی درمانی اتفاق می افتند.

Senolytics یک کلاس از داروهایی هستند که سلول های پیر را به صورت انتخابی از بین میبرند. در این مطالعه، تیم Kirkland از ترکیبی شامل Dasatinib و Quercetin برای آزمایش این که آیا این ترکیب سنولیتی می تواند عملکرد فیزیکی ناشی از سلول های پیری را کند.

Dasatinib برای درمان برخی از انواع سرطان خون استفاده می شود؛ Quercetin نیز یک فلاونول گیاهی است که در برخی از میوه ها و سبزیجات یافت می شود.

برای  تشخیص اینکه آیا سلول های پیر باعث ایجاد معلولیت میشوند یا خیر، محققان ابتدا موشهای جوان (چهار ماهه) را با سلولهای سالم (SEN) و سلولهای جوان کنترلی  (CON)، به سلولهای سالم منتقل کردند تا تعیین کنند که آیا سلولهای پیری باعث اختلال فیزیکی می شوند. دو هفته پس از پیوند، موش های SEN اختلال عملکرد فیزیکی را با سرعت حداکثر پیاده روی، قدرت عضلانی، استقامت فیزیکی، فعالیت روزانه، مصرف غذا و وزن بدن نشان دادند. علاوه بر این، محققان تعداد بیشتری از سلول های پیر را فراتر از آنچه که تزریق شده بود شناسایی کردند که انتشار عوارض پیری را به سلول های همسایه نشان می دهد.

محققان هر دو موش SEN و CON را برای سه روز با ترکیب  D + Q درمان کردند و سپس به تجزیه و تحلیل اثر ترکیب سنولیتیک بر درمان اختلالات فیزیکی پرداختند، آنها دریافتند که D + Q سلول های پیری را انتخاب می کند و باعث کاهش سرعت زوال حرکتی، استقامتی و قدرتی موش های SEN می شود.

محققان علاوه بر موشهای جوان، تزریق سلول های پیر را به موش های مسن تر (۲۰ ماهه) انجام دادند، بدون پیوند را با D + Q به طور متناوب به مدت ۴ ماه آزمایش کردند. D + Q اختلالات فیزیکی مربوط به سن عادی را کاهش می دهد که باعث افزایش سرعت پیاده رویذ، قدرت گرفتن اجسام و فعالیت روزانه میشود .

در نهایت، محققان دریافتند که درمان موشهای بسیار مسن (۲۴-۲۷ ماهه) با D + Q در دو هفته باعث افزایش ۳۶ درصدی طول عمر پس از درمان و کاهش مرگ و میر نسبت به موش های کنترل شده می شود. این امر نشان می دهد که سنولیتیک ها می توانند خطر مرگ در موش های سالم را کاهش دهند.

دکتر فلیپه سیرا ، مدیر بخش زیست شناسی پیری NIA، گفت: “این پژوهش هیجان انگیز است. این مطالعه به وضوح نشان می دهد که سنولیتیک ها می توانند اختلالات فیزیکی را در موش ها تسکین دهند. تحقیقات بیشتری برای تعیین اینکه آیا این ترکیبات یک مورد در این مطالعه در آزمایشات بالینی با افراد در معرض خطر و موثر هستند، ضروری است.”

محققان اظهار داشتند که مطالعات در حال حاضر و آینده ممکن است نشان دهنده این باشد که سنولیتیکها میتوانند نه تنها در افراد مسن، در بازماندگان سرطانی که تحت درمان با رادیوتراپی یا شیمی درمانی قرار داشته و افرادی که دارای بیماریهای مزمن که مرتبط با پیری هستند موثر باشند.

این تحقیق توسط موسسه ملی پیری (NIA)، بخشی از موسسه ملی بهداشت (NIH) حمایت شده است.