stress

استرس در دوران بارداری خطر اختلالات خلقی نوزادان را افزایش می‌دهد

بررسی ها تاثیر سطح هورمون کورتیزول مادر را بر روی مغز و خلقیات فرزندان نشان می‌دهد.

یک مطالعه جدید در روانپزشکی زیستی گزارش می‌دهد که سطح بالای کورتیزول (هورمون استرس)  در دوران بارداری، باعث افزایش اضطراب و افسردگی  در فرزندان می‌شود. در حالیکه بروز آن در دو سالگی بچه است. تاثیر کورتیزول مادر بر روی رفتارهای منفی فرزندش ناشی از الگو های ارتباطی قویی است که بین مناطق مغز (برای پردازش حسی و احساسی مهم هستند)، رخ می‌دهد. یافته ها بر اهمیت شرایط حساس زایمان، مشکلات بهداشتی روانی و اثرات منفی در فرزندان تاکید می‌کند.

جالب توجه است، در مادری که  در طول بارداری استرس زیادی داشته است و زایمان او همراه با کورتیزول بالا بوده  و همچنین دارای فرزند پسر بوده دیده شده که فرزند او در ارتباط با کورتیزول مادرش نبوده و نشانه های منفی خلقی نیز در او پیدا نشده است. John krysral، مدرس روانپزشکی بیولوژیک گفت:

اختلالات رفتاری و ضطراب در زنان دو برابر مردان است و همچنین در زنان شایع تر است. این مقاله عامل خطر غیر اختصاصی جنسیتی را در مورد اختلالات رفتاری و اضطراب در زنان نشان می‌دهد. سطح بالای کورتیزول در دوران بارداری به نظر می‌رسد که در خانم ها خطر ایجاد میکند، اما در مردان نه.

Alice Graham، دکترای پزشکی از دانشگاه بهداشت و علوم ارگان اظهار داشت که این مطالعه مقدار کورتیزول مادر در دوران بارداری را با شیوه‌ی جامع تر نسبت به تحقیقات قبلی اندازه گیری می‌کند. برای برآورد سطح کلی کورتیزول در دوران بارداری، میزان کورتیزول را بیش از چند روز در اوایل، اواسط و اواخر بارداری اندازه گیری کردند. اندازه گیری های انجام شده از هفتاد مادر منعکس کننده تغییرات طبیعی سطوح کورتیزول در مادران بود. سپس محققان از تصویر برداری مغز برای بررسی نوزادانی که زود متولد شده بودند، استفاده کردند و دریافتند قبل از اینکه در محیط خارجی مغز شکل بگیرد و رشد کند، رفتارهای خلقی منفی مانند اضطراب و افسردگی را می‌توان مشاهده و اندازه گیری کرد ولی بروز این رفتار ها در سن دو سالگی رخ می‌دهد.


بیشتر بخوانید: چرا مادران برخی از سلول های نوزاد خود را پس از تولد نگه می‌دارند؟


دکتر Graham نیز گفت که کورتیزول مادر در دوران بارداری با تغییرات خود در عملکرد مغزی نوزادان و هم چنین بر روی اینکه چگونه مناطق مختلف مغز می‌توانند باهم در ارتباط باشند، تاثیر می‌گذارد. این الگوی اتصال مغز دو سال بعد عواقب ناخوشایند و افسردگی را پیش بینی می‌کند.

یافته ها نشان می‌دهد که یک مسیر بالقوه‌ای است که از طریق آن محیط زیست می‌تواند زنان را در ایجاد اختلالات خلقی مستعد کند. این مطالعه از این ایده حمایت می‌کند که استرس مادر ممکن است باعث ایجاد ارتباط بین مغز جنین در حال رشد شود. که بدان معنی است که آسیب پذیری برای ایجاد اختلال خلقی از زمان تولد امکان پذیر است. همچنین این موضوع می‌تواند نقطه‌ی اولیه‌ای باشد که در آن خطر ابتلا به اختلالات روانپزشکی رایج در مردان و زنان شروع به تفاوت می‌کند.