بارداری

عمل IVF و رنجش زندگی جنسی!

به گفته ی محققان دانشگاه indiana ، زنانی که درحال انجام روشهای IVF ( لقاح آزمایشگاهی) هستند ، کمتر احساس رضایت جنسی میکنند . طی آن ، روابط جنسی آنها با شریکشان ممکن است به واسطه ی استرس های این درمان و دیگر عوامل ،دچار رنجش و آسیب شود .

تاکنون توجه زیادی به این دسته زوج ها نشده است ؛ چراکه آنان سعی میکنند تا از طریق فرایند های مالی و عاطفی و فیزیکی لقاح های آزمایشگاهی را انجام دهند .درحالی که رابطه جنسی بخش عمده ی اقدامات یک زوج برای بچه دار شدت است.

IVF فرایندی‌ست که شامل تخم بالغ تخمدان های زن است که بعدا در آزمایشگاه با اسپرم ادغام میشود. طی این فرایند جنینی تولید و در رحم زن کاشته میشود.

این روش معمولا پس از اینکه زوج ها ، دیگر راه ها و تکنولوژی هایی که خطرات کمتری دارند را امتحان کردند ، استفاده میشود.

بسیاری از زوج هایی که از این‌ روش استفاده میکنند ، سالها برای حاملگی تلاش کرده اند . روش IVF بسیار متداول و محبوب شده است و حدودا ۵ میلیون نوزاد به عنوان نتیجه ای از این فناوری های تولیدمثل ، متولد شده اند.

Nicole Smith ، دانشجوی دکترای مرکز ارتقای سلامت جنسی در دانشکده بهداشت عمومی IU در Bloomington ، که با همکاریjody Lyneé Madeira ، دانشیار دانشکده حقوق Maurar مطالعه ای را انجام داده است ، میگوید :

رابطه جنسی برای لذت و تولیدمثل است ، اما توجه به لذت گاهی برای افرادی که تلاش بر بارداری دارند ، به عنوان یک حاشیه درنظر گرفته میشود. به کمک فناوری های تولیدمثل(ART) ، زوج ها گاهی گزارش میکنند که آنها احساس یک آزمایش علمی را دارند . مثلا هورمون ها اداره شده و روابط جنسی برنامه ریزی و زمانبندی شده هستند. این میتواند پراسترس و گاهی هم غیر رمانتیک و ناخوشایند باشد . در طی این فرایند ، روابط دچار رنجش میشود. 

هورمون های زنان در طی درمان های IVF دچار تغییرات چشمگیری میشوند که میتواند دلیلی بر تغییر نیازهای جنسی آنها باشد.

یک مطالعه اخیرا اذعان داشت که احساسات زنان به روابط جنسی در طول زمان های مختلف چرخه ی قاعدگی تغییر میکند که احتمالا بخاطر تغییرات هورمونیشان است.

یک آزمایش جدید به کمک پرسشنامه ی عملکرد جنسی ،برای اولین بار در آمریکا تجربیات جنسی زنان و سلامت جنسی زوج ها در استفاده از درمان های باروری را بررسی کرد.

زنانی که تحت عمل IVF هستند نسبت به دیگر زنان ، درخواست کمتری به رابطه جنسی دارند و از آن راضی نیستند.

این زنان ، احتمال کمتری از اُرگاسم (ارضای جنسی) و موارد بیشتری از درد و خشکی را گزارش میکنند. وقتی درمان ها ادامه می‌یابد ، مشکلات منفی زوج ها و یا زنان افزایش پیدا میکند.

نکته دیگر این است که وقتی که یک زوجِ تحت درمان IVF ، پزشک خود را ملاقات میکنند ، احتمالا رابطه جنسی موضوعی نیست که در خاطشان باشد . چراکه آنها بر مبحث مهم تری تمرکز دارند یا اینکه برای حرف زدن درباره رابطه جنسیشان راحت نیستند.

به هر حال ، Madeira و smith میگویند که ارتباط پزشک و بیمار حیاتی‌ست و از ابتدا باید درباره فرایند IVF و خطرات جنسی و روش های بهبود آنها صحبت شود.

برای مثال ،اگر زنان دچار خشکی جنسی هستند ، میتوانند توصیه های مرتبط با انواع روغن های روان کننده را دریافت کنند.

متخصص غدد درون‌ریز باروری نیز میتواند زوج ها ، مشاوره های بهداشت روانی را توصیه کند . همچنین میتواند به آنها سکس‌تراپی هایی را که ممکن است برای آن زوجِ خاص مناسب باشد را پیشنهاد کند.

Madeira ادامه داد :

درباره چگونگی تاثیر ناباروری بر رفتار جنسی یک کمبود اطلاعات وجود دارد. به احتمال زیاد ، تمرکز بر پشتیبانی روابط و انس با آن است اما رابطه ی جنسی بخش عظیمی از آن است. امید بخشی به بیماران  که در این مسیر تنها نیستند نیز مفید خواهد بود .

نویسندگان میگویند که اگر اطلاعات بیشتری مرتبط با مشکلات جنسی دردسترس بود ، زوج ها احتمالا خودشان به دنبال آن میگشتند.

او میگوید :

زنانی که به ART علاقه نشان میدهند ، عموما تحصیل کرده هستند و برای تحقیق درباره این موضوعات زمان میگذرانند. حتی ممکن است به این اطلاعات بسیار علاقه‌مند باشند و فعالانه عمل کنند.

در طی این بررسی ، ۲۷۰ زن یک نظرسنجی آنلاین را پر کردند و با ۱۲۷ مرد و زن که برای باروری از IVF استفاده کرده بودند و ۷۰ پزشک ، پرستار و متخصص بهداشت و روان مصاحبه شد.

۹ زنی که در این بررسی درگیر بودند ، تحت ۵ دوره ی IVF قرار گرفتند ، که حدودا یک سال طوب کشید تا تکمیل شود.

زنانی که گفته بودند که در ماه گذشته درگیر فعالیت های جنسی بوده اند ، احتمال بیشتری برای خودارضایی و رابطه جنسی کمتری داشتند.

عملکرد جنسی در بین زنان یکسان بود ، چه آنها IVF را برای پسر ، دختر ، ویا هردوی آنها دریافت کرده باشند .

مطابق با گزارش ها ، درمان هورمونی استفاده شده در ART ، احتمالا درد های زنانه و فعالیت های جنسی را تحت تاثیر قرار میدهد ، اما شناخت کافی بر این موضوع وجود ندارد چراکه این موضوع به اندازه ی دیگر بحث های سلامتی حائز اهمییت نیست ؛ مثل سرطان و یا دیابت !