Melanoma in speckle

ملانوم: حفظ این مولکول ها می تواند از شیوع سرطان جلوگیری کند!

پژوهشگران دانشگاه توکیو بعد از مطالعه این مولکول ها در سلول ها و موش ها به این نتیجه دست یافتند. یکی از این مولکول ها، فعال کننده بافتی پلاسمینوژن (tPA)، این پروتئین کوچک به عنوان یک پروتئاز کوچک عمل می کند. پروتئاز در واقع آنزیمی می باشد که پروتئین ها را برش می دهد به واحد های کوچک تر تقسیم می کند. مولکول دیگر یک پروتئین بزرگ است که آن را “پروتئین ۱ مرتبط با گیرنده های لیپوپروتئین” با چگالی کم می نامند (LRP1). جایگاه LRP1 در داخل غشا می باشد که سلول های حیوانی را احاطه کرده است و tPA به جایگاه LRP1 متصل می شود.

مجله FASEB نتایج این تحقیق را منتشر کرده است که نشان می دهد هدف قرار دادن مسیر tPA-LRP1 ممکن است یک استراتژی درمانی جدید در درمان های ترکیبی برای ملانوم باشد. تحقیق قبلی شامل LRP1 موجود در تعدادی بیماری های مزمن مثل چاقی، آلزایمر و دیابت بود. دکتر Bate Heissig، استاد دانشکده علوم پزشکی دانشگاه توکیو می گوید: «این موضوع خارق العاده است که LRP1 همچنین تنظیم رشد و گسترش سرطان را تنظیم می کند. LRP1 یک گیرنده برای مولکول های چربی است.»

ملانوم و بیماری متاستاتیک

طبق موسسه ملی سرطان (NCI)، بیش از ۱.۲ میلیون نفر با ملانوم پوست در ایالات متحده زندگی می کنند. بر اساس برآوردهای NCI، پزشکان ۹۱۲۷۰ مورد بیماری را در سال ۲۰۱۸ تشخیص داده و این رقم به میزان ۵.۳ درصد از همه تشخیص های جدید سرطان را در بر می گیرد. میزان ملانوم در ایالات متحده در دو دهه گذشته به طور پیوسته افزایش یافته است. در سال ۱۹۹۵ تعداد موارد تازه تشخیص داده شده در هر ۱۰۰،۰۰۰ نفر، ۱۶.۵ بود. تا سال ۲۰۱۵، این رقم به ۲۵.۸ رسیده بود. آمار جدید در ایالات متحده نشان می دهد ۹۱.۸ درصد افراد با ملانوم ،حداقل ۵ سال پس از تشخیص سرطان، زندگی کردند.


بیشتر بخوانید: یک رویکرد جدید برای تشخیص سرطان


بر اساس اطلاعات NCI از سال ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۵ تقریباََ ۲.۳ درصد مردان و زنان دارای ملانوم پوستی در بعضی از مراحل زندگی خود خواهند داشت. ملانوم در ملانوسیت ها(یک نوع سلول پوستی که ملانوم می سازد) گسترش می یابد که رنگیزه قهوه ای می باشد که به پوست رنگ قهوای را می دهد و از لایه های داخلی پوست در برابر آسیب و ضرر خورشید محافظت می کند. در انواع مختلفی از سرطان پوست، ملانوم یکی از مواردی است که بیشتر به بافت مجاور و دیگر نقاط بدن پخش می شود. این تمایل به گسترش یا متاستاز، چیزی است که منجر می شود ملانوم باعث ایجاد کشنده ترین سرطان پوست شود.

سلول های سرطانی از پروتئازها برای ایجاد نیچ ها استفاده می کنند

در کار قبلی، تیم دکتر هیسینگ کشف کرد که افزایش ماده tPA در موش باعث افزایش تعداد سلول که اغلب این افزایش از نوع تکثیر و رشد در تومورهای ملانوم می باشد. این یافته ها آنها را به بررسی نقش tPA به عنوان یک پروتئاز در ملانوم هدایت کرد. متاستاز یک فرایند پیچیده است که شامل یک سری مراحل می شود.

سلول های سرطانی به منظور گسترش در بدن از ابزار و منابع مختلف استفاده می کنند. به عنوان مثال هنگامی که سلول های سرطانی به بخش های سالم بدن می رسند از پروتئازها برای برش زنجیره پروتئینی که سلول های سالم را در جای خودشان در بدن نگه دارند، استفاده می کنند. این کار به بریدن نیچ هایی که به شروع رشد تومورهای جدید منجر می شود نیز کمک می کند. تلاش ها برای جلوگیری از متاستاز با مسدود کردن پروتئاز ها موفق نبود. تعدادی از آزمایش های این درمان که آنزیم ها را متوقف می کند نتایج مثبتی به همراه داشته است. دانشمندان معتقدند که جلوگیری از کلیه فعالیت های پروتئاز سبب توقف وظایف مهم این آنزیم در قبال سلول های سالم و منجر به عوارض جانبی مضری می شود.

پیشرفت درمان سرطان پروستات

دکتر یوسف سالاما، نویسنده تحقیقاتی که به عنوان یک پژوهشگر در آزمایشگاه دکتر Heissig کار می کند، می گوید:《تصور ما درمان سرطانی است که به طور خاص از تعامل LRP1 و tPA جلوگیری می کند به طوری که تنها اثر متاستاز پروتئاز متوقف می شود.》

این تیم از آزمایشات سلول های ملانوم نتیجه گرفت که یک راه برای متوقف کردن tPA، کمک کردن به سلول های سرطانی برای متاستاز می باشد که می تواند از اتصال به LRP1 جلوگیری کند. آن ها برای تایید این مدل از مدل ملانوم موش استفاده کردند و دریافتند موش هایی که فاقد LRP1 بودند تومور های کوچکتری داشتند و حتی با اضافه کردن مقدار اضافی tPA به نمونه های حیوانی، تومورها رشد نکردند. دکتر یوسف سالاما گفت:

خوشبختانه درکِ بهترِ تعاملات خاص بین LRP1 و tPA منجر به درمان های سرطان پروتئاز می شود که فعالیت های نرمال و سالم پروتئاز tPA را حفظ می کند.

ملانوم: حفظ این مولکول ها می تواند از شیوع سرطان جلوگیری کند!
۵ (۱۰۰%) ۱ vote